Beskytte badevasskvaliteten frå kloakkoverløp i Rimini, Italia

Dårleg mikrobiell vasskvalitet på rekreasjonsstrender kan forårsaka ei rekkje forhold som gastrointestinale, auge-, øyre-, hud- og luftvegssjukdommar (Haile, eit al., 1999; Wade eit al., 2003; EEA, 2024).Dei viktigaste kildene til bakteriell forureining av kystvatn er kloakkutslepp, inkludert kloakkutslepp, kloakkoverløp, overvassutslepp, kloakknettfeil, forureina elveutslepp og landbruks- og byavrenning (Penna eit al., 2021; Vitja 3. august 2014. ^ Claessens eit al., 2014).

I Rimini forårsaka kraftige nedbørshendingar kloakkoverløp som resulterte i forureining av badevatn langs byens kyst i gjennomsnitt rundt 10 gonger per år (Venier, 2018). Badeforboda varte vanlegvis mellom 1 og 4 dagar, og i nokre tilfelle opptil 7 dagar (ARPAE, 2023). Det kombinerte kloakkoppsamlingssystemet kunne ikkje halde tritt med befolkningsveksten, få turistar og den aukande urbaniseringa og jordforseglinga.

I den nordlege delen av kommunen vart flere små dreneringskanalar som opphavleg berre vart brukt til oppsamling av regnvatn, gradvis kulvertert og integrert i avløpssystemet. I enden av kanalane hindra vasstette sluser med pumpestasjonar vatnet i å strøyme ut i sjøen og transporterte det mot reinseanlegget for avløpsvatn. I tilfelle av kraftig nedbør som overbelaste kloakksystemet, vart desse kanalane opna til sjøen for å unngå lokale kloakkoverløp. Desse sporadiske utsleppa av fortynna kloakk i sjøen resulterte i tidsbestemte badeforbod på grunn av forureining i vatnet nær strendene. Under endra klimaforhold forventast hyppigheita av intense nedbørshendingar å auke i regionen (SNPA, 2021), og dermed auke sannsynet for kloakkoverløp med negative konsekvensar for badevasskvaliteten.

Opprettalsen av eit separert kloakkoppsamlingssystem (der det er mogleg), forbetring av kloakkreinseanlegget og installasjon av lagringstankar for oppsamling og lagring av overløpsvatn og overvatn (i område med eit kombinert kloakkoppsamlingssystem) tek sikte på å redusere eller stoppe forureining av sjøvatn som kjem frå urbane kloakkoverløp under dei stadig hyppigare og intense nedbørshendingane.

Etter den optimaliserte sjøvatnsvernplanen, som vart vedteken i 2013, er byens kloakkanlegg og reinseanlegg fornya og oppgradert, noko som aukar og forbetrar oppsamlings- og reinsekapasiteten i heile området. Det kombinerte kloakksystemet vart erstatta med eit adskilt system i dei fleste delar av byen. I dei tettast bebygde områda, der det doble systemet ikkje var mogleg, vart eit pumpesystem inkludert lagring for innsamling av avløpsvatn og kloakkvatn oppretta eller utvida.

Systemet inkluderer eit underjordisk anlegg, ferdigstilt i 2020, for innsamling av avløpsvatn under ekstreme nedbørshendingar. Avløpsvatnet sleppast suksessivt inn i kloakksystemet og transporterast til eit reinseanlegg når trykket på bysystemet er redusert. Viss lagringskapasiteten nås, sleppast det fortynna avløpsvatnet ut i havet. Anlegget består av to lagertankar som ligg 40 meter under bakken; Ein første tank med ein kapasitet på 14.000 kubikkmeter samlar det opphavlege nedbørsvatnet, medan den andre, med ein kapasitet på 25.000 kubikkmeter, er dedikert til lagring og begrensning av mengda blanda avløpsvatn og overvatn som transporterast til sjøen. Dette lagra vatnet sleppast ut i havet 1000 meter frå strandlinja for ytterlegare å redusere eventuelle helserisikoar for strandbrukarar.

Dei offentlege arbeida som var naudsynte for å installere nye kloakkrøyr og underjordiske samlarar, vart brukt som eit høve til å fornya byens hamnefront, erstatte gater og parkeringsplassar med ein park. Parkens gangvegar, grøne område og idrettsanlegg er litt forhøgde for å gje beskyttelse for byen mot stormflod og havnivåstiging. Pumpeanlegga og vasslagertankane ligg under ein attraktiv bygning som brukast som belvedarar med ein tilgjengeleg forhøgde terrasse med utsikt over strendene.

Reinoveringa av kloakkinfrastrukturen har vorte administrert saman av Rimini kommune og vassverket som er ansvarleg for forvaltinga av avløpsvatn i byen. Samarbeidet mellom desse einingane fann stad på grunnlag av Seawater Protection Plan, utvikla saman med vassverk, og vedteke av den lokale styresmakta (Municipality of Rimini) i 2013. Vitskapleg støtte til modellering av hydraulikksystemet og framtidige risikoar for flaum frå ekstrem nedbør og definisjonen av tryggingsnivået vart gjeve av det regionale miljøbyrået (ARPAE). Tryggingsnivået som er vald for dimensjonering av systemet, refererer til hendingar med ein faktisk returperiode på 1-i-50 år. Planen for sikring av badevatn og byparken er elementar i den breiare strategiske planen for Rimini, som har vore gjenstand for ytterlegare deltakande aktivitetar.

Før utviklinga av byparkområdet”parcodel mare”rådførte byen Rimini seg med innbyggjarar og bybrukarar, økonomiske aktørar som operatørar av strandanlegg (stabilimentibalneari),barar, restaurantar og tenester i området, samt miljøgrupper. Dei spesifikke behova og forventingane som vart uttrykte av desse interessentane, vart brukt til å forma forma den nye parken. Til dømes var meir plass enn opphavleg føresett reservert for fritidsaktivitetar, sykling og turgåing. Konsultasjonen informerte òg om spesifikasjonane for arkitektkonkurransen som vart lansert for området.

Overvåking av badevasskvaliteten som krevst av badevassdirektivet (EC, 2006) gjerast av Regional Environment Agency (ARPAE) og føregår nær strandlinja, på ei vassdjupn mellom 80 og 120 centimeter. Overvåkingspunkta er førehandsdefinerte og korresponderer med punkta der kloakkvatn potensielt kan sleppast ut. Dei månadlege kontrollane av Enterokokkar og E. coli-bakteriar i badesesongen (frå byrjinga av mai til slutten av september) suppleres med ad hoc-overvåking i tilfelle ekstreme nedbørshendingar eller utslepp frå kloakksystemet til sjøen, kommunisert av forsyningsselskapet. Slike hendingar utløyser førebyggjande badeforbod, og ytterlegare overvåkingsaktivitetar utførast for å fastslå slutten av forureiningshendinga. Frå 2020, då den nordlege delen av det nye kloakkanlegget nesten var ferdigstilt (i dei heilt nordlege delane vart enkelte delar av det nye systemet operativt seinare), har få kloakkutslepp i sjøen og badeforbod redusert og nokre stader gått ned til null.

Parken, oppretta mellom strendene og vasskanten, aukar promenadenivået med 80 centimeter, noko som gjev eit døme på kor sterkt urbaniserte delar av kysten kan beskyttast mot noko havnivåstiging utan at det går ut over turistbruken av strender. Samstundes vil nivået av beskyttelse mot stormflod ikkje vere tilstrekkeleg under scenariar med høgare havnivåstiging, og det kan vere nødvendig med ytterlegare tiltak for å beskytte byen.

Avløpssystemet er beskytta mot overløp for 1-i-50 års nedbørshendingar. Under klimaendringar forventast mindre hyppig, men meir intens nedbør for Emilia Romagna-regionen (Sabelli, 2023). Det er derfor sannsynleg at dagens 1-i-50-årsbegjeveiningar skjer oftare, og badeforbod utelukkast ikkje i framtida.

Dei totale kostnadene (fram til slutten av 2023) for forbetringane i kloakksystemet er ca 200 MEUR. Oppgradering av kloakksystemet har vorte finansiert av 3 einingar: Rimini kommune (33 %) brukar mellom anna regional og EU-finansiering, vassverket (33 %) og gjennom tariffer betalt av vassbrukarar (33 %). Medan sistnemnde førte til noko kritikk (Rimini 2.0, 2018), i samsvar med dei italienske vassprisreguleringane, kan forbetringar av vass- og kloakksystemtenester samfinansierast av ein auke i forbrukarbetalingar for vasstenestene.

Opprettalsen av byparken har vorte finansiert av kommunen som har vore i stand til å bruke, vidare til kommunebudsjettet, ytterlegare nasjonal og regional finansiering.

Gjennomføringa av Seawater Protection Plan vil gagne reiselivsnæringa, forbetre omdømet til Rimini som badeby og opnar for kontinuerleg bruk av strender. Den økonomiske verdien av dei unngåtte tapa forårsaka av helserisiko i sjøvatn og påfølgjande badeforbod for badeanlegga er anslått til ca 1,5 M EUR/år (Venier, 2018, s. 233).

I Italia er utslepp av avløpsvatn til naturlege vassførekomstar ikkje tillate i samsvar med den nasjonale lova for vassvern, då dette vatnet ans som forureina og må handsamast (D.Lgs. n. 152 del 2006). Av denne grunn er det ved opprettalsen av eit separert kloakksystem innført mekanismar for å sikre behandling av avrenningsvatn og unngå forureining av kystnære farvatn med avrenningsvatn dersom lagringskapasiteten skal nåast.

Tiltak som forbetring av kloakksystemet, i samsvar med italiensk lov, er ikkje gjenstand for miljøvurderingar.

Prosjektet realiserast suksessivt i ulike delar av byens hamnefront, med dei nordlege og sentrale delane av kystlinja allereie fullført. Vasslagringsanlegget har vore i drift sidan 2020. Ytterlegare seksjonar er under realisering. Heile vasskanten vil bli transformert innan 2026.

Levetida tilsvarar levetida til offentleg infrastruktur.

Roberta Frisoni

Deputy Mayor for urban planning, transport and waterfront development

roberta.frisoni@comune.rimini.it

Arpae, 2023, «Inconvenienti stagionali», Arpae Emilia-Romagna (ARPAE) (https://www.arpae.it/it/temi-ambientali/balneazione/rapporti-balneazione/inconvenienti-stagionali) vitja 24. oktober 2023.

Claessens, J., eit al., 2014, «Jordvasssystemet som grunnlag for eit klimabevist og sunt bymiljø: høve identifisert i ein nederlandsk casestudie.», The Science of the Total Environment 485-486, s. 776-784 (DOI: 10.1016/j.scitotenv.2014.02.120).

Europaparlaments- og rådsdirektiv 2006/7/EF av 15. februar 2006 om forvaltning av badevasskvaliteten og om oppheving av direktiv 76/160/EØF

EEA, 2024 (framover), Reagerer på verknadene av klimaendringar på menneskes helse i Europa: fokus på flaum, tørke og vasskvalitet, EEA-rapport nr./2024, Det europeiske miljøbyrået.

Giovanardi, F., eit al., 2006, «Overvåkingsdata for kystvatn: frekvensfordelingar for dei viktigaste variablane for vasskvalitet», Journal of Limnology 66(2), s. 65-82.

Haile, RW, eit al., 1999, «The Health Effects of Swimming in Ocean Water Contaminated by Storm Drain Runoff», Epidemiology 10(4):p 355-363, juli 1999.      Gratis 10 (4), s. 355-363.

Montini, A., 2021, «Rimini: Piano di Salvaguardia della Balneazione e Parco del Mare», presentasjon ved: Ecomondo, Rimini, 26. oktober 2021.

Penna, P., eit al., 2021, «Vannkvalitet integrert system: Ei strategisk tilnærming for å forbetra forvaltinga av badevatnet», Journal of Environmental Management 295, s. 113099 (DOI: 10.1016/j.jenvman.2021.113099).

Rimini 2.0, 2018, «Scarichi a mare e PSBO, i costi per i cittadini aumentano di 6,5 milioni di euro», Riminiduepuntozero (https://www.riminiduepuntozero.it/scarichi-a-mare-e-psbo-i-costi-per-i-cittadini-aumentano-di-65-milioni-di-euro/) opna 24. januar 2024.

Sabelli, C., 2023, «Examining the role of climate change in the Emilia-Romagna floods», Nature Italy, s. d43978-023-00082-z (DOI: 10.1038/d43978-023-00082-z).

SNPA, 2021, Rapporto sugli indicatori di impatto dei cambiamenti climatei — Edizione 2021, Rapport SNPA nr. 21/2021, Sistema Nazionale per la Protezione dell’Ambiente (SNPA), Roma (https://www.snpambiente.it/temi/report-intertematici/cambiamenti-climatici/rapporto-sugli-indicatori-di-impatto-dei-cambiamenti-climatici-edizione-2021/).

Venier, S., 2018, «Waste Water Management in Seaside Tourism Areas: Riminis verneplan for sjøvatn» i: A. Gilardoni (red.), Den italienske vassindustrien: Cases of Excellence,Springer, s. 225-235.

Wade, TJ, eit al., 2003, "Har US Environmental Protection Agency vasskvalitetsretningslinjer for rekreasjonsvatn forhindre gastrointestinal sjukdom? Ei systematisk oversikt og metaanalyse.», Miljøhelseperspektiver 111(8), s. 1102-1109.