Wpływ fragmentacji siedlisk spowodowanej klimatem na wysoką bioróżnorodność alpejską (ALPINEFRAGMENTATION)

Bioróżnorodność alpejska jest szczególnie podatna na zmianę klimatu; przewiduje się, że cieplejsze temperatury spowodują przesunięcia altitudalne w strefach wegetacji i pionowy postęp linii drzew. Takie efekty zaowocują niższym obszarem odpowiedniego siedliska dla wysokogórskich specjalistów, ponieważ ich optymalne siedlisko staje się coraz mniejsze. Ponadto populacje na oddzielnych obszarach wysokogórskich będą coraz bardziej rozdrobnione i odizolowane od jednego, ponieważ odpowiednie siedlisko w dolnej części ich zakresu altitudinal staje się nieodpowiednie. Dla wielu alpejskich specjalistów szczyty górskie mogą być uważane za wyspy oddzielone nieodpowiednim siedliskiem, a ich wielkość i rozstaw mogą mieć duży wpływ na regionalne występowanie gatunków. Projekt dotyczył wpływu wysokiej wielkości łaty siedliska alpejskiego i izolacji na liczebność i bogactwo gatunków różnych taksonów zwierzęcych (ptaki, motyle i karabidy, reprezentujące różne zdolności rozproszenia). Przeprowadzono badania na łatach siedlisk, reprezentujących gradient o różnych rozmiarach i poziomach izolacji, gdzie plastry są definiowane przez linię drzew i szereg gatunków na dużych wysokościach otwartych siedlisk użytków zielonych. Skutki rozdrobnienia badano poprzez analizę zależności między liczebnością/bogactwem gatunków a wielkością plastra i izolacją oraz wpływu zmian roślinności wywołanych klimatem na społeczności zwierząt wysokoalpejskich. Przeprowadzono prace terenowe i zarejestrowano dane siedliskowe. Wzorce rozkładu zwierząt były modelowane w zależności od zmiennych środowiskowych. Uzyskane modele statystyczne wykorzystano do zbadania potencjalnych skutków zmiany klimatu dla społeczności alpejskich, biorąc pod uwagę różne scenariusze zmian altitudalnych w strefach wegetacyjnych. W wielu przypadkach istniały dowody na to, że zarówno lokalny klimat, jak i skład siedlisk dyktowały rozmieszczenie gatunków wzdłuż gradientów altitudalnych.

Skuteczność zarządzania siedliskami będzie zależała od tego, w jakim stopniu gatunki są ograniczone zmiennością klimatyczną w obrębie użytków zielonych, co wynikało z modeli dla kilku gatunków. W związku z tym w ramach projektu opracowano prognozy dotyczące skutków fragmentacji siedlisk i w związku z tym przedstawiono zalecenia dotyczące wielkości i lokalizacji wszelkich obszarów chronionych wyznaczonych w celu złagodzenia skutków zmiany klimatu.