Trzy notatki na temat zarządzania ryzykiem związanym z klimatem przez podmioty finansowe

I4CE opublikowała serię trzech briefów klimatycznych na temat zarządzania ryzykiem związanym z klimatem przez podmioty finansowe. Te specjalne noty techniczne przedstawiają kluczowe znaczenie tej kwestii, koncentrując się na trzech pytaniach:

• Skrót klimatyczny nr 44: Dlaczego podmioty finansowe powinny dostosować swoje portfele do ścieżki 2 °C w celu zarządzania ryzykiem związanym z transformacją? Climate Brief 44 analizuje kilka powodów, dla których należy priorytetowo traktować niskoemisyjne dostosowanie portfeli w celu zarządzania ryzykiem związanym z transformacją. Dostosowanie portfela do ścieżki niskoemisyjnej może ograniczyć ryzyko przejścia wynikające z charakteru ścieżki niskoemisyjnej i metod jej wdrażania. Zachęcanie do ekspozycji wobec kontrahentów, którzy przyjmują progresywną i elastyczną strategię dostosowania swojej działalności, może zmniejszyć ekspozycję na aktywa, które nie stosują sektorowej ścieżki dekarbonizacji. Dostosowanie portfela do ścieżki niskoemisyjnej oznacza zatem wybór – w ramach sektora lub kategorii aktywów finansowych – tych kontrahentów, którzy stopniowo zaczynają wdrażać wymagane działania na rzecz obniżenia emisyjności w swoich sektorach działalności. Dostosowanie portfela do ścieżki niskoemisyjnej (a tym bardziej ze ścieżką 2 °C) jest procesem stopniowym, który będzie możliwy do pełnego wdrożenia dopiero po rozpoczęciu dostosowywania wystarczającej ilości aktywów finansowych do takiej ścieżki.
• Krótki klimat nr 45: W jaki sposób podmioty finansowe mogłyby zarządzać narażeniem na ryzyko klimatyczne? Climate Brief 45 dyskutuje o tym, w jaki sposób, aby zarządzać problemami związanymi z klimatem w swoich portfelach, podmioty finansowe będą musiały w dłuższej perspektywie uwzględnić perspektywiczną analizę dostosowania swoich portfeli do 2 °C w procesach zarządzania ryzykiem i podejmowania decyzji inwestycyjnych. Taka analiza musiałaby opierać się na scenariuszach, które reprezentują różne ścieżki dekarbonizacji gospodarki, a dokładniej na ścieżkę 2 °C, w podziale na zmienne ilościowe wpływu finansowego ryzyka i możliwości transformacji niskoemisyjnej. Chociaż niektóre ograniczenia ograniczają obecnie możliwość przeprowadzania przez instytucje finansowe takiej analizy w odniesieniu do wszystkich pozostających do spłaty kwot inwestycji i finansowania, podmioty finansowe mogą zacząć od dzisiaj stopniowo wprowadzać pewną liczbę działań wstępnych.
• Krótki klimat nr 46: W jaki sposób podmioty finansowe powinny dziś radzić sobie z problemami związanymi z klimatem w swoich portfelach? Climate Brief 46 przedstawia najbardziej obiecujące możliwości analizy dla różnych linii biznesowych w zależności od ich specyfiki. Ogólnie rzecz biorąc, podmioty finansowe powinny zacząć od teraz analizować swoje problemy związane z klimatem w przyszłości w oparciu o półilościowe wskaźniki. Wskaźniki klimatyczne można podzielić na pięć głównych kategorii: wskaźniki śladu węglowego; Wskaźniki jakościowe typu „ESG”; wskaźniki „udział ekologiczny/udział brązowy”; wskaźniki „fizycznego” śladu węglowego; oraz wskaźniki dostosowania do ścieżki niskoemisyjnej lub 2 °C. Każdy rodzaj wskaźnika przedstawia zalety i wady, a ich znaczenie zależy od linii biznesowych i szczegółowych celów instytucji finansowej. Stosowanie jednego rodzaju lub kombinacji takich wskaźników jest pierwszym krokiem, który ułatwi włączenie do ich procesów ilościowych wskaźników wpływu przejścia na gospodarkę niskoemisyjną na wyniki finansowe.