Τεχνολογίες για την προσαρμογή στην κλιματική αλλαγή — διάβρωση των ακτών και πλημμύρες

Ο παρών οδηγός αποσκοπεί στην υποστήριξη του σχεδιασμού προσαρμογής στις παράκτιες ζώνες. Καλύπτει δεκατρείς σημαντικές τεχνολογίες προσαρμογής που αποσκοπούν στη μείωση των επιπτώσεων της διάβρωσης των ακτών και των πλημμυρών λόγω της κλιματικής αλλαγής, και αποτελούν παραδείγματα προσεγγίσεων προστασίας, φιλοξενίας ή (προγραμματισμένης) υποχώρησης για την προσαρμογή. Για κάθε τεχνολογία προσαρμογής εξετάζονται τα ακόλουθα ζητήματα: I) ορισμός και περιγραφή· II) τεχνικά πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα· III) θεσμικές και οργανωτικές απαιτήσεις· IV) το δυνητικό κόστος και τις ευκαιρίες· και v) εμπόδια στην εφαρμογή· ακολουθεί ένα παράδειγμα περιπτωσιολογικής μελέτης. Οι απαιτήσεις γνώσης και ανάπτυξης ικανοτήτων και οι τεχνολογίες παρακολούθησης εξετάζονται και αντιπαραβάλλονται και στις 13 τεχνολογίες προσαρμογής. Τέλος, αναφέρονται λεπτομερέστερες πηγές.
Linham και Robert J. Nicholls, και οι δύο του Πανεπιστημίου του Σαουθάμπτον (Ηνωμένο Βασίλειο) και η παραγωγή του συντονίστηκε από τον Xianli Zhu του UNEP Risø Centre on Energy, Climate and Sustainable Development (URC). Αυτή η έκδοση είναι ένας από τους οδηγούς τεχνολογίας προσαρμογής και μετριασμού που παράγονται από την URC ως μέρος του έργου Αξιολόγησης Τεχνολογικών Αναγκών (TNA), το οποίο υλοποιείται από το UNEP και το URC. Η χρηματοδότηση αυτού του έργου παρέχεται από την Παγκόσμια Περιβαλλοντική Διευκόλυνση (GEF).