Κατανόηση των συμπράξεων δημόσιου-ιδιωτικού τομέα για την προσαρμογή και την ανθεκτικότητα στην κλιματική αλλαγή

Οι πόλεις και οι περιφέρειες εκτίθενται όλο και περισσότερο σε συχνότερους κλιματικούς κινδύνους, όπως πλημμύρες, καύσωνες, ξηρασίες και καταιγίδες. Οι επιπτώσεις τους βλάπτουν τις υποδομές, διαταράσσουν βασικές υπηρεσίες και πλήττουν πρώτα και σκληρότερα τις πλέον ευάλωτες κοινότητες. Η αντιμετώπιση αυτών των προκλήσεων απαιτεί σημαντικές επενδύσεις στην προσαρμογή, σε μια εποχή που οι δημόσιοι προϋπολογισμοί είναι περιορισμένοι και το παγκόσμιο χρηματοδοτικό κενό για την προσαρμογή εξακολουθεί να διευρύνεται.

Οι συμπράξεις δημόσιου-ιδιωτικού τομέα (ΣΔΙΤ) είναι ένας τρόπος για να προσφερθούν πρόσθετοι πόροι, δεξιότητες και καινοτομία στην προσαρμογή. Μια ΣΔΙΤ θεωρείται γενικά μακροπρόθεσμη συμφωνία μεταξύ δημόσιας αρχής και ιδιωτικού φορέα, στην οποία ο εταίρος από τον ιδιωτικό τομέα συμβάλλει στον σχεδιασμό, τη χρηματοδότηση, την κατασκευή, τη λειτουργία ή τη συντήρηση δημόσιου περιουσιακού στοιχείου ή υπηρεσίας, και αμείβεται με βάση την απόδοση. 

Όταν σχεδιάζονται σωστά, οι ΣΔΙΤ μπορούν να βελτιώσουν την «τραπεζικότητα» των έργων προσαρμογής και να στηρίξουν πιο ανθεκτικές υποδομές και υπηρεσίες. Ωστόσο, οι ΣΔΙΤ είναι πολύπλοκες και όχι γρήγορες λύσεις. Πολλές τοπικές και περιφερειακές αρχές διαθέτουν περιορισμένη πείρα στον τομέα των ΣΔΙΤ και αντιμετωπίζουν νομικούς και θεσμικούς φραγμούς, καθώς και φραγμούς σε επίπεδο ικανοτήτων. Οι ανησυχίες περιλαμβάνουν την άνιση διαπραγματευτική ισχύ, την έλλειψη διαφάνειας, τα ασαφή κίνητρα και τον κίνδυνο εγκλωβισμού σε δαπανηρές, άκαμπτες συμβάσεις.

Ο ακόλουθος οδηγός επικεντρώνεται στο να βοηθήσει τις τοπικές αρχές να κατανοήσουν τις ΣΔΙΤ στο πλαίσιο της προσαρμογής στην κλιματική αλλαγή πριν προχωρήσουν προς τον σχεδιασμό και την υλοποίηση. Παρέχει μια γενική εισαγωγή στις ΣΔΙΤ, επισημαίνοντας συγκεκριμένα χαρακτηριστικά και πιθανές ρυθμίσεις.