Κλιματική καταλληλότητα για Chikungunya

Το Chikungunya είναι μια ιογενής νόσος που μεταδίδεται από τα κουνούπια Aedes aegypti και Aedes albopictus. Το Aedes albopictus είναι παρόν στην Ευρώπη και επεκτείνει την επικράτειά του. Εκτός από την αύξηση των παγκόσμιων ταξιδιών, η κλιματική αλλαγή μπορεί να προκαλέσει περισσότερα κρούσματα chikungunya στην Ευρώπη, δεδομένου ότι οι μεταβολές της θερμοκρασίας και των βροχοπτώσεων καθιστούν το κλίμα της περιοχής καταλληλότερο για τη μετάδοση της νόσου.

Ένας τρόπος μέτρησης των απειλών για την υγεία που συνδέονται με το chikungunya υπό το μεταβαλλόμενο κλίμα είναι η εκτίμηση των αλλαγών στον βασικό ρυθμό αναπαραγωγής (R0), ο οποίος εκτιμά τον αναμενόμενο αριθμό δευτερογενών λοιμώξεων από ένα μολυσματικό κρούσμα σε έναν εντελώς ευαίσθητο πληθυσμό. Εάν το R0 είναι υψηλότερο από 1, οι εστίες έχουν τη δυνατότητα να αναπτυχθούν. Όσο υψηλότερο είναι το R0, τόσο πιο γρήγορα θα αυξηθεί το ξέσπασμα. 

Αυτός ο δείκτης χρησιμοποιεί ένα μηχανιστικό μοντέλο δομημένο σε στάδια για την εκτίμηση της αφθονίας των κουνουπιών και, στη συνέχεια, του βασικού ρυθμού αναπαραγωγής (R0) για το chikungunya, συνδυάζοντας πληροφορίες σχετικά με τη θερμοκρασία, τις βροχοπτώσεις, τις ώρες της ημέρας, την αφθονία των κουνουπιών και την πυκνότητα του ανθρώπινου πληθυσμού.

Σπήλαια

Το προβλεπόμενο R0 δεν πρέπει να συγχέεται με τα πραγματικά κρούσματα chikungunya, αν και αποτελεί δείκτη της πιθανότητας εμφάνισης εστιών. Ορισμένοι βασικοί περιορισμοί του μοντέλου περιλαμβάνουν ορισμένα κενά στις γνώσεις μας σχετικά με τη μολυσματικότητα των διαβιβαστών δάγκειου πυρετού, την απουσία πυκνοτήτων διαβιβαστών στην εκτίμηση της διανυσματικής ικανότητας, την ανάγκη για καλύτερα σενάρια για τη χρήση γης, την αστικοποίηση, την αύξηση του πληθυσμού, την ανθρώπινη κινητικότητα και τη μεταβλητότητα του κλίματος σε μικροκλίμακα και τους περιορισμούς γύρω από την ανάπτυξη στοχαστικών εκτιμήσεων του κινδύνου εκδήλωσης εστιών σε μη ενδημικές περιοχές, καθώς οι ντετερμινιστικές προσεγγίσεις είναι λιγότερο κατάλληλες για την εκτίμηση των κινδύνων εκδήλωσης εστιών και των βασικών αριθμών αναπαραγωγής όταν το ποσοστό επίπτωσης είναι χαμηλό και υπόκειται σε υψηλή στοχαστικότητα. Για πλήρη περιγραφή των περιορισμών και των επιφυλάξεων του μοντέλου, βλ. Liu-Helmersson et al. (2014, 2016) και Rocklöv et al. (2019).