Δυνατότητες προσαρμογής της ευρωπαϊκής γεωργίας στην κλιματική αλλαγή

Στο παρόν άρθρο αναλύεται η δυνητική αποτελεσματικότητα της προσαρμογής των ιδιωτών γεωργών στην Ευρώπη με την από κοινού εκτίμηση τόσο των βραχυπρόθεσμων όσο και των μακροπρόθεσμων λειτουργιών απόκρισης με τη χρήση χρονοσειρών και διατομεακών διακυμάνσεων στα υποεθνικά δεδομένα απόδοσης και κέρδους.

Η διαφορά μεταξύ των επιπτώσεων της κλιματικής αλλαγής που προβλέπεται με τη χρήση βραχυπρόθεσμων (περιορισμένη προσαρμογή) και μακροπρόθεσμων (ουσιαστική προσαρμογή) καμπυλών απόκρισης μπορεί να ερμηνευθεί ως το ιδιωτικό δυναμικό προσαρμογής. Τα αποτελέσματα δείχνουν υψηλό δυναμικό προσαρμογής του αραβοσίτου στη μελλοντική αύξηση της θερμοκρασίας, αλλά μεγάλες αρνητικές επιπτώσεις και περιορισμένο μόνο δυναμικό προσαρμογής για το σιτάρι και το κριθάρι. Συνολικά, τα γεωργικά κέρδη θα μπορούσαν να αυξηθούν ελαφρώς στο πλαίσιο της κλιματικής αλλαγής εάν οι γεωργοί προσαρμοστούν, αλλά θα μπορούσαν να μειωθούν σε πολλούς τομείς εάν δεν υπάρξει προσαρμογή. Επιπλέον, αποσυνθέτοντας τη διακύμανση στις προβλεπόμενες αποδόσεις και τα κέρδη των γεωργικών εκμεταλλεύσεων το 2040 χρησιμοποιώντας ένα σύνολο 13 κλιματικών μοντέλων, οι συγγραφείς διαπιστώνουν ότι ο ρυθμός με τον οποίο οι αγρότες θα προσαρμοστούν στις αυξανόμενες θερμοκρασίες είναι μια σημαντική πηγή αβεβαιότητας.