Υποβολή εκθέσεων για την προσαρμογή στην κλιματική αλλαγή δεύτερος γύρος: Οφεμ

Η παρούσα έκθεση αποτελεί συνέχεια μιας προηγούμενης έκθεσης που εκδόθηκε το 2011 στο πλαίσιο του νόμου του 2008 για την κλιματική αλλαγή. Η έκθεση επικεντρώνεται στα μέτρα προσαρμογής που εφαρμόζονται στο Γραφείο Αγορών Αερίου και Ηλεκτρικής Ενέργειας (Ofgem) και στις εταιρείες δικτύων φυσικού αερίου και ηλεκτρικής ενέργειας που είναι υπεύθυνες για τη μεταφορά φυσικού αερίου και ηλεκτρικής ενέργειας από το σημείο παραγωγής (ή τερματικού σταθμού ή αποθήκευσης αερίου) σε νοικοκυριά και επιχειρήσεις. Η Ofgem έχει αναπτύξει ρυθμιστικά πλαίσια για τη στήριξη και την προώθηση της ανθεκτικότητας των ενεργειακών δικτύων (δίκτυα μεταφοράς και διανομής). Στο πλαίσιο της τρέχουσας προσέγγισης για την ισχύ αναφοράς για την προσαρμογή (ARP), οι παραγωγοί και οι εταιρείες δικτύου έχουν κληθεί να εξετάσουν τους κινδύνους και τις απαντήσεις στην προσαρμογή στην κλιματική αλλαγή και να εκπονήσουν ανεξάρτητες εκθέσεις. Σύμφωνα με την έκθεση του 2011, η έκθεση εξέτασε τους κινδύνους για την κλιματική αλλαγή που επισημάνθηκαν από τις ρυθμιζόμενες εταιρείες δικτύου στις εκθέσεις προσαρμογής τους και εξέτασε κατά πόσον τα ρυθμιστικά εργαλεία και οι πολιτικές επιτρέπουν στις εν λόγω εταιρείες να εντοπίζουν, να σχεδιάζουν και να προετοιμάζονται επαρκώς για τους κινδύνους που σχετίζονται με την κλιματική αλλαγή. Τα σενάρια για την κλιματική αλλαγή δεν έχουν αλλάξει από την τελευταία έκθεση και το προφίλ κινδύνου του τομέα παραμένει σε μεγάλο βαθμό το ίδιο. Η άποψη αυτή επιβεβαιώνεται από την αξιολόγηση των εταιρειών δικτύου, η οποία περιλαμβάνει εμπειρία πρόσφατων ακραίων καιρικών φαινομένων και ακαδημαϊκές απόψεις. Ωστόσο, η μοντελοποίηση του κλίματος υποδηλώνει ότι η συχνότητα και η σημασία των επιπτώσεων που σχετίζονται με τις καιρικές συνθήκες είναι πιθανό να ενταθούν από τη δεκαετία του 2020 και μετά. Ως εκ τούτου, η παρούσα έκθεση του δεύτερου γύρου επικεντρώνεται στην αξιολόγηση της τρέχουσας ανθεκτικότητας του δικτύου και των προσεγγίσεων των εταιρειών όσον αφορά τη μελλοντική ετοιμότητα. Αυτό περιλαμβάνει την προετοιμασία για μελλοντικούς προβλεπόμενους κινδύνους τόσο εντός όσο και σε κάποιο βαθμό μεταξύ των τομέων των υποδομών.