Προσεγγίσεις με βάση το οικοσύστημα για την προσαρμογή και τον μετριασμό – παραδείγματα ορθών πρακτικών και διδάγματα που αντλήθηκαν στην Ευρώπη

Η παρούσα έκθεση τεκμηριώνει και αναλύει παραδείγματα ορθών πρακτικών για προσεγγίσεις που βασίζονται στο οικοσύστημα όσον αφορά τον μετριασμό της κλιματικής αλλαγής και την προσαρμογή σε αυτήν στην Ευρώπη. Οι οικοσυστημικές προσεγγίσεις για τον μετριασμό (EBM) ορίζονται ως η χρήση οικοσυστημάτων για την οικεία υπηρεσία αποθήκευσης και παγίδευσης άνθρακα με σκοπό την ενίσχυση του μετριασμού της κλιματικής αλλαγής. Οι οικοσυστημικές προσεγγίσεις της προσαρμογής (ΟΕΟ) ορίζονται ως η χρήση της βιοποικιλότητας και των οικοσυστημικών υπηρεσιών στο πλαίσιο μιας συνολικής στρατηγικής προσαρμογής για να βοηθηθούν οι άνθρωποι να προσαρμοστούν στις δυσμενείς επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής· οι προσεγγίσεις αυτές μπορούν να περιλαμβάνουν τη βιώσιμη διαχείριση, τη διατήρηση και την αποκατάσταση των οικοσυστημάτων, στο πλαίσιο μιας συνολικής στρατηγικής προσαρμογής που λαμβάνει υπόψη τα πολλαπλά κοινωνικά, οικονομικά και πολιτιστικά παράλληλα οφέλη για τις τοπικές κοινότητες.

Αυτή η μελέτη συγκέντρωσε 101 περιπτωσιολογικές μελέτες: 13 είναι EBM, 49 είναι EBA και 39 προέρχονται από την προσαρμογή στη διατήρηση της φύσης (εννέα από τα οποία χρησιμοποιήθηκαν για την ενημέρωση της EBA), καλύπτοντας πάνω από 17 ευρωπαϊκές χώρες (ορισμένα έργα ήταν περιφερειακά).

Από την επανεξέταση όλων αυτών των έργων προέκυψε ότι οι προσεγγίσεις της προσαρμογής και του μετριασμού με βάση το οικοσύστημα αποφέρουν ορισμένα περιβαλλοντικά, κοινωνικά και οικονομικά οφέλη επιπλέον της προσαρμογής ή του μετριασμού. Πολλές από τις προσεγγίσεις της ΕΑΤ συμβάλλουν επίσης στην EBM και αντιστρόφως. Παρά τα οφέλη αυτά, οι μελέτες κατέδειξαν ότι υπάρχουν ορισμένα εμπόδια στην υιοθέτηση των προσεγγίσεων ΕΑΤ και EBM. Τα τρία κύρια εμπόδια είναι: την ανάγκη για σημαντική γη, την αντίθεση των κοινοτήτων και την έλλειψη χρηματοδότησης.