Στρατηγική «Από το αγρόκτημα στο πιάτο» — Για ένα δίκαιο, υγιές και φιλικό προς το περιβάλλον σύστημα τροφίμων

Η στρατηγική «Από το αγρόκτημα στο πιάτο» βρίσκεται στο επίκεντρο της Ευρωπαϊκής Πράσινης Συμφωνίας και έχει ως στόχο να καταστήσει τα συστήματα τροφίμων δίκαια, υγιεινά και φιλικά προς το περιβάλλον. Τα συστήματα τροφίμων μας αντιπροσωπεύουν σήμερα σχεδόν το ένα τρίτο των παγκόσμιων εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου, καταναλώνουν μεγάλες ποσότητες φυσικών πόρων, έχουν ως αποτέλεσμα απώλεια βιοποικιλότητας και αρνητικές επιπτώσεις στην υγεία (λόγω τόσο του υποσιτισμού όσο και του υπερσιτισμού) και δεν επιτρέπουν δίκαιες οικονομικές αποδόσεις και μέσα διαβίωσης για όλους τους παράγοντες, ιδίως για τους παραγωγούς του πρωτογενούς τομέα. Τα συστήματα τροφίμων δεν μπορούν να είναι ανθεκτικά σε κρίσεις όπως η πανδημία COVID-19, εάν δεν είναι βιώσιμα και ανθεκτικά στην κλιματική αλλαγή. Η τρέχουσα πανδημία είναι μόνο ένας από τους κινδύνους που αντιμετωπίζει το αγροτικό σύστημα. Η αυξανόμενη επανεμφάνιση των ξηρασιών, των πλημμυρών, των δασικών πυρκαγιών και των νέων παρασίτων αποτελεί συνεχή υπενθύμιση ότι το σύστημα τροφίμων μας απειλείται και πρέπει να καταστεί πιο βιώσιμο και ανθεκτικό, αυξάνοντας την προσαρμοστική ικανότητά του στην κλιματική αλλαγή.

Η στρατηγική «Από το αγρόκτημα στο πιάτο» αποσκοπεί στη στήριξη και την επιτάχυνση της μετάβασης σε ένα βιώσιμο αγροδιατροφικό σύστημα που θα πρέπει i) να έχει ουδέτερο ή θετικό περιβαλλοντικό αντίκτυπο· II) να συμβάλει στον μετριασμό της κλιματικής αλλαγής και στην προσαρμογή στις επιπτώσεις της· III) να αντιστρέψει την απώλεια βιοποικιλότητας· IV) διασφάλιση της επισιτιστικής ασφάλειας, της διατροφής και της δημόσιας υγείας, διασφαλίζοντας ότι όλοι έχουν πρόσβαση σε επαρκή, ασφαλή, θρεπτικά και βιώσιμα τρόφιμα· και v) διατήρηση της οικονομικής προσιτότητας των τροφίμων με παράλληλη δημιουργία δικαιότερων οικονομικών αποδόσεων, ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας του τομέα εφοδιασμού της ΕΕ και προώθηση του δίκαιου εμπορίου.

Η στρατηγική καθορίζει τόσο τις ρυθμιστικές όσο και τις μη κανονιστικές πρωτοβουλίες, με τις κοινές γεωργικές και αλιευτικές πολιτικές ως βασικά εργαλεία για τη στήριξη μιας δίκαιης μετάβασης.