Επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής στις νόσους που μεταδίδονται από φορείς στη λεκάνη της Μεσογείου — Επιπτώσεις στην πολιτική ετοιμότητας και προσαρμογής

Η περιοχή της Μεσογείου είναι ευάλωτη στις κλιματικές αλλαγές. Υπάρχει μια τάση αύξησης της θερμοκρασίας στη λεκάνη με αλλαγές στη μορφή των βροχοπτώσεων. Αναμένεται ότι οι ασθένειες που μεταδίδονται από φορείς (VBD) στην περιοχή θα επηρεαστούν από την κλιματική αλλαγή, δεδομένου ότι οι καιρικές συνθήκες επηρεάζουν την εμφάνισή τους. Για ορισμένες ασθένειες (δηλαδήτον ιό του Δυτικού Νείλου) αποδείχθηκε πρόσφατα η σύνδεση μεταξύ της εμφάνισης και της κλιματικής αλλαγής· για άλλους (όπως ο δάγκειος πυρετός) ο κίνδυνος τοπικής μετάδοσης είναι πραγματικός. Κατά συνέπεια, η προσαρμογή και η προετοιμασία για την αλλαγή των προτύπων διανομής VBD είναι ζωτικής σημασίας στη λεκάνη της Μεσογείου. Αναλύσαμε έξι αντιπροσωπευτικές μεσογειακές χώρες και διαπιστώσαμε ότι έχουν αρχίσει να προετοιμάζονται για αυτή την απειλή, αλλά τα επίπεδα προετοιμασίας μεταξύ τους διαφέρουν και οι μηχανισμοί πολιτικής είναι περιορισμένοι και βασικοί. Επιπλέον, η διασυνοριακή συνεργασία δεν είναι σταθερή και εξαρτάται από τα διεθνή πλαίσια. Οι μεσογειακές χώρες θα πρέπει να βελτιώσουν τα σχέδια προσαρμογής τους και να αναπτύξουν πιο διατομεακές, πολυτομεακές και συμμετοχικές προσεγγίσεις. Επιπλέον, με βάση την εμπειρία από τα υφιστάμενα τοπικά δίκτυα όσον αφορά την προώθηση της εθνικής νομοθεσίας και της διασυνοριακής συνεργασίας, διατυπώνουμε συστάσεις για ένα πλαίσιο περιφερειακής συνεργασίας. Προτείνουμε ότι απαιτείται ένα σταθερό και ουδέτερο πλαίσιο, το οποίο θα πρέπει να καλύπτει τα χαρακτηριστικά και τις ανάγκες των αφρικανικών, ασιατικών και ευρωπαϊκών χωρών γύρω από τη Μεσόγειο, προκειμένου να διασφαλιστεί η συμμετοχή. Ένα τέτοιο περιφερειακό πλαίσιο είναι απαραίτητο για τη μείωση του κινδύνου μετάδοσης VBD, δεδομένου ότι οι φορείς λοιμωδών νόσων δεν γνωρίζουν πολιτικά σύνορα.