Εσωτερική μεταβλητότητα στις θερινές θερμοκρασίες της Ευρώπης στους 1,5 °C και 2 °C στην υπερθέρμανση του πλανήτη

Στόχος της συμφωνίας του Παρισιού είναι ο περιορισμός της υπερθέρμανσης του πλανήτη στους 2 °C σε σχέση με τις προβιομηχανικές συνθήκες, κατά προτίμηση στους 1,5 °C. Η ερευνητική μελέτη διαπίστωσε ότι η παγκόσμια διαφορά των 0,5 °C σε ετήσια βάση δεν θα έχει ως αποτέλεσμα διαφορά 0,5 °C στις θερμοκρασίες του καλοκαιριού στην Ευρώπη, αλλά η διαφορά θα είναι μεγαλύτερη. Σε σύγκριση με την αύξηση της θερμοκρασίας του πλανήτη κατά 1,5 °C, οι 2 °C της υπερθέρμανσης του πλανήτη θα οδηγήσουν σε περίπου 1 °C υψηλότερες μηνιαίες μέσες θερμοκρασίες το καλοκαίρι στην Ευρώπη. Σε καθημερινή βάση, οι διαφορές στις ακραίες θερμοκρασίες πιθανότατα θα είναι ακόμη μεγαλύτερες.

Στους 2 °C μπορούν να επιτευχθούν ακραίες μέγιστες ημερήσιες θερμοκρασίες που είναι έως και 1,5 °C υψηλότερες από τις μέγιστες θερμοκρασίες στον 1,5 °C, σύμφωνα με πρόσφατη μελέτη μοντέλου σχετικά με τη μεταβλητότητα της θερμοκρασίας του καλοκαιριού σε αυτά τα επίπεδα της υπερθέρμανσης του πλανήτη. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι η μεταβλητότητα στις θερινές θερμοκρασίες είναι υψηλότερη στους 2 °C σε σχέση με τον 1,5 °C. Ως εκ τούτου, οι 10 % πιο ακραίες καλοκαιρινές μέγιστες θερμοκρασίες σε έναν θερμότερο κόσμο 2 °C δεν μπορούν να επιτευχθούν όταν η υπερθέρμανση του πλανήτη περιορίζεται στους 1,5 °C. Το 10 % μπορεί να μην φαίνεται πολύ, αλλά αυτά τα γεγονότα θα αντιστοιχούν στα πιο ακραία και σοβαρά κύματα καύσωνα, αυτά με τις πιο κρίσιμες συνέπειες.

Τα ευρήματα αυτά δείχνουν ότι το εύρος των ακραίων φαινομένων θερμοκρασίας δεν μπορεί να ελεγχθεί στο μέλλον με τον καθορισμό των παγκόσμιων ορίων μέσης θερμοκρασίας. Όταν αξιολογούνται οι επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής, θα πρέπει επίσης να λαμβάνεται υπόψη το φάσμα των ακραίων θερμοκρασιών που προκύπτουν από τη μεταβλητότητα του κλίματος.

Τυπικά ευρωπαϊκά καλοκαίρια σε επίπεδο υπερθέρμανσης του πλανήτη 1,5 °C είναι τα θερμά καλοκαίρια του 2003 και του 2017. Οι θερινές θερμοκρασίες του 2003 στην Ευρώπη θα είναι συνηθισμένες γύρω στη δεκαετία του 2040. Οι θερινές θερμοκρασίες στην Ευρώπη το 2010 ήταν πιο ακραίες: οι τιμές αυτές είναι συγκρίσιμες με τον μέσο θερινό μήνα σε έναν θερμότερο κόσμο 2 °C. Κάτω από την υπερθέρμανση του πλανήτη κατά 2 °C, κάθε άλλος ευρωπαϊκός καλοκαιρινός μήνας θα είναι θερμότερος από τον θερμότερο καλοκαιρινό μήνα που έχει καταγραφεί υπό τις τρέχουσες κλιματικές συνθήκες.