Λήψη επενδυτικών αποφάσεων υπό καθεστώς βαθιάς αβεβαιότητας - Εφαρμογή στην κλιματική αλλαγή

Ενώ η συμφωνία σχετικά με την επιλογή της βέλτιστης επενδυτικής απόφασης είναι ήδη δύσκολη για οποιαδήποτε διαφορετική ομάδα παραγόντων, προτεραιοτήτων και παγκόσμιων απόψεων, η παρουσία βαθιάς αβεβαιότητας θέτει περαιτέρω υπό αμφισβήτηση το πλαίσιο λήψης αποφάσεων, αμφισβητώντας την ευρωστία όλων των υποτιθέμενων βέλτιστων λύσεων. Το παρόν έγγραφο συνοψίζει την πρόσθετη αβεβαιότητα που δημιουργείται από την κλιματική αλλαγή και εξετάζει τα εργαλεία που είναι διαθέσιμα για την προβολή της κλιματικής αλλαγής (συμπεριλαμβανομένων των τεχνικών μείωσης της κλίμακας) και για την αξιολόγηση και τον ποσοτικό προσδιορισμό της αντίστοιχης αβεβαιότητας. Υποθέτοντας ότι η κλιματική αλλαγή και άλλες βαθιές αβεβαιότητες δεν μπορούν να εξαλειφθούν βραχυπρόθεσμα (και πιθανώς ακόμη και μακροπρόθεσμα), στη συνέχεια συνοψίζει τις υπάρχουσες μεθοδολογίες λήψης αποφάσεων που είναι σε θέση να αντιμετωπίσουν την αβεβαιότητα που σχετίζεται με το κλίμα, δηλαδή την ανάλυση κόστους-οφέλους υπό συνθήκες αβεβαιότητας, την ανάλυση κόστους-οφέλους με πραγματικές επιλογές, την αξιόπιστη λήψη αποφάσεων και την τεκμηριωμένη ανάλυση αποφάσεων για το κλίμα. Παρέχει επίσης παραδείγματα εφαρμογών αυτών των μεθοδολογιών, επισημαίνοντας τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματά τους και το πεδίο εφαρμογής τους. Το έγγραφο καταλήγει στο συμπέρασμα ότι είναι αδύνατο να προσδιοριστεί η «βέλτιστη» λύση ή να καθοριστεί κάποια συγκεκριμένη μεθοδολογία εν γένει. Αντ’ αυτού, απαιτείται ένα μενού μεθοδολογιών, μαζί με ορισμένες ενδείξεις σχετικά με το ποιες στρατηγικές είναι οι καταλληλότερες σε ποια πλαίσια. Η ανάλυση αυτή βασίζεται σε μια σειρά συνεντεύξεων με τους υπεύθυνους λήψης αποφάσεων, ιδίως με τους επικεφαλής των έργων της Παγκόσμιας Τράπεζας, καθώς και σε ανασκόπηση της βιβλιογραφίας σχετικά με τη λήψη αποφάσεων υπό συνθήκες αβεβαιότητας. Στόχος της είναι να βοηθήσει τους υπεύθυνους λήψης αποφάσεων να προσδιορίσουν ποια μέθοδος είναι καταλληλότερη σε ένα δεδομένο πλαίσιο, ως συνάρτηση της διάρκειας ζωής, του κόστους και της ευπάθειας του έργου.