Ενσωμάτωση της κλιματικής αλλαγής στη δημοσιονομική διακυβέρνηση: Σκεπτικό και σημεία εισόδου

Σήμερα, ο χρηματοπιστωτικός τομέας είναι εκτεθειμένος στους φυσικούς κινδύνους που συνδέονται με την κλιματική αλλαγή και τον αντίκτυπο των πολιτικών για το κλίμα. Η διασφάλιση της παγκόσμιας χρηματοπιστωτικής και οικονομικής σταθερότητας και η κλιμάκωση των επενδύσεων χαμηλών ανθρακούχων εκπομπών, ανθεκτικών στην κλιματική αλλαγή, δεν είναι αντικρουόμενοι, αλλά μάλλον αλληλοενισχυόμενοι στόχοι. Η πέμπτη σύνοψη πολιτικής στη σειρά «Fixing Climate Governance» υποστηρίζει ότι, ενώ είναι ζωτικής σημασίας, οι κλασικές πολιτικές για το κλίμα δεν φαίνονται επαρκείς για την αντιμετώπιση των προκλήσεων από την κλιματική αλλαγή που αντιμετωπίζει ο χρηματοπιστωτικός τομέας. Οι πολιτικές και τα μέσα που επηρεάζουν τη χρηματοδότηση από την πλευρά της ζήτησης και από την πλευρά της προσφοράς πρέπει να ευθυγραμμιστούν με τους κλιματικούς στόχους για την αποτελεσματική μετατόπιση των επενδύσεων προς μια οικονομία χαμηλών εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα και ανθεκτική στην κλιματική αλλαγή.

Μόλις γίνει κατανοητή η σχέση μεταξύ της κλιματικής αλλαγής και των εντολών της διεθνούς διακυβέρνησης του χρηματοπιστωτικού τομέα και των ρυθμιστικών οργανισμών, τα υφιστάμενα σύνολα εργαλείων και οι διαδικασίες των εν λόγω οργανισμών —κοινά πρότυπα, αρχές και κατευθυντήριες γραμμές με διάφορα επίπεδα νομικής ισχύος, εποπτεία της χώρας και τεχνική βοήθεια— παρουσιάζουν σημεία εισόδου για την ενσωμάτωση των κινδύνων και των ευκαιριών που σχετίζονται με το κλίμα στις βασικές δραστηριότητές τους.