Μοντελοποίηση της ζήτησης νερού και των σεναρίων διαθεσιμότητας για την τρέχουσα και μελλοντική χρήση της γης και το κλίμα στη λεκάνη απορροής του ποταμού Σάββα

170 Προσομοιώσεις με τους υδάτινους πόρους της LISFLOOD για 30 περιόδους με διάφορους συνδυασμούς αλλαγής χρήσης γης και κλιματικής αλλαγής αξιολογήθηκαν για τον αντίκτυπό τους στη σχέση νερού-τροφής-ενέργειας-περιβάλλοντος στη λεκάνη απορροής του ποταμού Σάββα.
Για τη λεκάνη απορροής του ποταμού Σάββα, διαπιστώσαμε σε αυτή τη μελέτη ότι η πιο έντονη αρδευόμενη γεωργία έχει τη δυνατότητα να αυξήσει σημαντικά τις αποδόσεις των καλλιεργειών, αλλά δεν υπάρχουν επαρκείς υδάτινοι πόροι για να επιτευχθεί αυτό. Επίσης, εάν η άρδευση αυξηθεί δραστικά, άλλοι τομείς θα επηρεαστούν αρνητικά, όπως ο τομέας της ενέργειας (μειωμένη διαθεσιμότητα νερού ψύξης, ενδεχομένως λιγότερο νερό κατά καιρούς παράγουν υδροηλεκτρική ενέργεια), η ναυσιπλοΐα (πιο συχνές και χαμηλότερες χαμηλές ροές) και το περιβάλλον (παραβάσεις περιβαλλοντικών ή ελάχιστων συνθηκών ροής).
Οι επιπτώσεις στους υδάτινους πόρους θα ήταν πιο σημαντικές με την αυξημένη άρδευση για την αύξηση της απόδοσης των καλλιεργειών π.χ. αραβοσίτου. Αυτό θα οδηγούσε σε αύξηση της ζήτησης νερού από 2216 εκατ. ευρώ/έτος σε 3337 εκατ./έτος. Η συνολική ζήτηση νερού στη λεκάνη του Σάβου θα αυξηθεί περαιτέρω σε περίπου 6000 Mm3/έτος, αν συνδυάσουμε τόσο αυξημένες προβλέψεις άρδευσης όσο και κλιματικές προβλέψεις μέχρι το 2100. Η μέση προσομοιωμένη απόδοση αραβοσίτου θα μπορούσε να αυξηθεί από 5,7 τόνους/εκτάριο στις σημερινές συνθήκες σε 9,9 τόνους/εκτάριο σε περίπτωση αυξημένης και βέλτιστης άρδευσης. Αυτές οι σημαντικές αυξήσεις στην άρδευση, οι οποίες θα οδηγούσαν επίσης σε σημαντική αύξηση της απόδοσης των καλλιεργειών, θα οδηγούσαν σε λειψυδρία σε τμήματα της λεκάνης του Σάβα. Επίσης, δεν υπάρχει αρκετό νερό για την άρδευση όλων των περιοχών που περιορίζονται σε νερό για την ανάπτυξη των καλλιεργειών.

Τα υφιστάμενα σχέδια άρδευσης και η άρδευση των περιοχών που ήταν προηγουμένως εξοπλισμένες για άρδευση (σύμφωνα με τον FAO) φαίνονται πιο εφικτές από την άποψη των υδάτινων πόρων.
Οι κορυφές των πλημμυρών προβλέπεται να παραμείνουν αμετάβλητες ως συνέπεια των προβλεπόμενων αλλαγών στη χρήση γης έως το 2050 για τη λεκάνη του Σάβου. Ωστόσο, με τις προβλέψεις για την κλιματική αλλαγή προσομοιώνουμε μια συνολική αύξηση των αιχμών των πλημμυρών με 13 % για την περίοδο 2011-2040 και 23 % αύξηση για την περίοδο 2071-2100.
Οι χαμηλές ροές ποταμών μειώνονται μετρίως για τα σενάρια 2011-2040. Για το τέλος του αιώνα 2071-2100, οι τιμές χαμηλής ροής προβλέπεται να αυξηθούν μετρίως σε σύγκριση με το κλίμα ελέγχου 1981-2010. Η υπερβολική άρδευση θα οδηγούσε σε σοβαρή μείωση των απορρίψεων χαμηλής ροής κατά 50-60 %. Όσον αφορά τις οικολογικές ροές, μπορούν να γίνουν παρόμοιες παρατηρήσεις.
Η
ναυσιπλοΐα στον κύριο ποταμό Σάβα μπορεί να επηρεαστεί από αυτές τις τάσεις.

Η διαθεσιμότητα νερού για παραγωγή ενέργειας — υδροηλεκτρική ενέργεια και νερό ψύξης για θερμικούς και πυρηνικούς σταθμούς — προβλέπεται να μειωθεί κατά 3,3 % κατά μέσο όρο για το 2030 στο πλαίσιο του RCP4.5, ενώ το RCP8.5 θα οδηγήσει σε αύξηση κατά 1,3 %. Οι προσομοιώσεις στα τέλη του αιώνα αποδίδουν 17,6 % υψηλότερο Q50 για το RCP4.5 και 23,1 % υψηλότερο για το RCP8.5. Η υπερβολική άρδευση θα μπορούσε να επηρεάσει τη διαθεσιμότητα νερού για την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας, ιδίως για την ψύξη των θερμοηλεκτρικών σταθμών. Οι υδροηλεκτρικοί ταμιευτήρες θα μπορούσαν να μετατραπούν σε πολυλειτουργικές δεξαμενές, εξυπηρετώντας επίσης κατάντη ανάγκες άρδευσης και έλεγχο πλημμυρών, και έτσι εξυπηρετούν πολλαπλούς σκοπούς.