Μοντελοποίηση σεναρίων ζήτησης και διαθεσιμότητας νερού για την τρέχουσα και μελλοντική χρήση γης και το κλίμα στη λεκάνη απορροής του ποταμού Σάβου

170 Προσομοιώσεις με τους υδάτινους πόρους της LISFLOOD για περιόδους 30 ετών με διάφορους συνδυασμούς αλλαγής χρήσης γης και κλιματικής αλλαγής αξιολογήθηκαν για τον αντίκτυπό τους στη σχέση νερού-τροφίμων-ενέργειας-περιβάλλοντος στη λεκάνη απορροής του ποταμού Σάβου.
Για τη λεκάνη απορροής του ποταμού Σάβου, διαπιστώσαμε στην παρούσα μελέτη ότι η εντατικότερη αρδευόμενη γεωργία έχει τη δυνατότητα να αυξήσει σημαντικά τις αποδόσεις των καλλιεργειών, αλλά δεν υπάρχουν επαρκείς διαθέσιμοι υδάτινοι πόροι για την επίτευξη αυτού του στόχου. Επίσης, εάν η άρδευση αυξηθεί δραστικά, θα επηρεαστούν αρνητικά και άλλοι τομείς, όπως ο τομέας της ενέργειας (μειωμένη διαθεσιμότητα νερού ψύξης, ενδεχομένως λιγότερο νερό κατά καιρούς παράγει υδροηλεκτρική ενέργεια), η ναυσιπλοΐα (συχνότερες και χαμηλότερες χαμηλές ροές) και το περιβάλλον (παραβιάσεις των περιβαλλοντικών συνθηκών ή των συνθηκών ελάχιστης ροής).
Οι επιπτώσεις στους υδάτινους πόρους θα είναι σημαντικότερες εάν αυξηθεί η άρδευση ώστε να αυξηθεί η απόδοση των καλλιεργειών π.χ. αραβοσίτου. Αυτό θα οδηγούσε σε αύξηση της ζήτησης νερού από 2216 Mm3/έτος σε 3337 Mm3/έτος. Η συνολική ζήτηση νερού στη λεκάνη του Σάβου θα αυξηθεί περαιτέρω σε περίπου 6000 Mm3/έτος, εάν συνδυάσουμε τόσο την αυξημένη άρδευση όσο και τις κλιματικές προβλέψεις έως το 2100. Η μέση προσομοιωμένη απόδοση αραβοσίτου θα μπορούσε να αυξηθεί από 5,7 τόνους/εκτάριο υπό τις παρούσες συνθήκες σε 9,9 τόνους/εκτάριο σε περίπτωση αυξημένης και βέλτιστης άρδευσης. Αυτές οι σημαντικές αυξήσεις στην άρδευση, οι οποίες θα οδηγούσαν επίσης σε σημαντικές αυξήσεις της απόδοσης των καλλιεργειών, θα οδηγούσαν σε λειψυδρία σε τμήματα της λεκάνης του Σάβου. Επίσης, δεν υπάρχει αρκετό νερό για την άρδευση όλων των περιοχών που είναι περιορισμένες σε νερό για την ανάπτυξη των καλλιεργειών.

Τα υφιστάμενα σχέδια άρδευσης και η άρδευση των περιοχών που ήταν προηγουμένως εξοπλισμένες για άρδευση (σύμφωνα με τον FAO) φαίνονται πιο εφικτά από την άποψη των υδάτινων πόρων.
Οι κορυφώσεις των πλημμυρών προβλέπεται να παραμείνουν αμετάβλητες ως συνέπεια των προβλεπόμενων αλλαγών στη χρήση γης έως το 2050 για τη λεκάνη του Σάβου. Ωστόσο, με τις προβλέψεις για την κλιματική αλλαγή προσομοιώνουμε συνολική αύξηση των κορυφώσεων των πλημμυρών κατά 13% για την περίοδο 2011-2040 και αύξηση κατά 23% για την περίοδο 2071-2100.
Οι χαμηλές ροές ποταμών μειώνονται συγκρατημένα για τα σενάρια της περιόδου 2011-2040. Για το τέλος του αιώνα 2071-2100, οι τιμές χαμηλής ροής προβλέπεται να αυξηθούν μέτρια σε σύγκριση με το κλίμα ελέγχου 1981-2010. Η υπερβολική άρδευση θα οδηγούσε σε σοβαρή μείωση των απορρίψεων χαμηλής ροής κατά 50-60 %. Όσον αφορά τις οικολογικές ροές, μπορούν να γίνουν παρόμοιες παρατηρήσεις.

Η ναυσιπλοΐα στον κύριο ποταμό Σάβο μπορεί να επηρεαστεί από αυτές τις τάσεις.

Η διαθεσιμότητα νερού για την παραγωγή ενέργειας —υδροηλεκτρική ενέργεια και νερό ψύξης για θερμικούς και πυρηνικούς σταθμούς ηλεκτροπαραγωγής— προβλέπεται να μειωθεί κατά 3,3 % κατά μέσο όρο για το 2030 στο πλαίσιο του RCP4.5, ενώ το RCP8.5 θα οδηγήσει σε αύξηση κατά 1,3 %. Οι προσομοιώσεις στο τέλος του αιώνα αποδίδουν 17,6% υψηλότερο Q50 για το RCP4.5 και 23,1% υψηλότερο για το RCP8.5. Η υπερβολική άρδευση θα μπορούσε να επηρεάσει τη διαθεσιμότητα νερού για την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας, ειδικά για τους θερμοηλεκτρικούς σταθμούς ψύξης. Οι ταμιευτήρες υδροηλεκτρικής ενέργειας θα μπορούσαν να μετατραπούν σε πολυλειτουργικούς ταμιευτήρες, εξυπηρετώντας επίσης κατάντη ανάγκες άρδευσης και έλεγχο πλημμυρών και, ως εκ τούτου, εξυπηρετούν πολλαπλούς σκοπούς.