Προοπτικές για την προσαρμογή στην κλιματική αλλαγή στα βουνά των Δυτικών Βαλκανίων

Τα Δυτικά Βαλκάνια είναι μια ορεινή περιοχή και ένα κομβικό σημείο της κλιματικής αλλαγής. Συνολικά, τα ακραία κλιματικά φαινόμενα αναμένεται να γίνουν πιο συνηθισμένα, συμπεριλαμβανομένης της σημαντικής αύξησης του αριθμού των ακραίων θερμικών φαινομένων. Βαρύτερα φαινόμενα βροχοπτώσεων αναμένονται τους χειμερινούς μήνες, ενώ τα καλοκαίρια προβλέπεται να γίνουν ακόμη πιο ξηρά. Στους ειδικούς κινδύνους για το κλίμα στα βουνά περιλαμβάνεται η μειωμένη χιονοκάλυψη (έως 50 ημέρες λιγότερο έως το 2050 σε ολόκληρη τη δειναρική τόξα)· αυξανόμενη εμφάνιση χειμερινών και εαρινών πλημμυρών από έντονες βροχοπτώσεις και επιταχυνόμενη τήξη χιονιού· αύξηση της συχνότητας και της έντασης των δασικών πυρκαγιών· έντονες βροχοπτώσεις χιονιού και ακραίες θερμοκρασίες. την εμφάνιση νέων φορέων της νόσου· και μείωση της ετήσιας απόρριψης ποταμών και των περιόδων χαμηλής ροής. Πολλές από αυτές τις επιπτώσεις δεν είναι μόνο ένα μελλοντικό ζήτημα, αλλά και μια σημερινή ανησυχία.

Ελλείψει κατάλληλων μέτρων προσαρμογής, οι βασικοί κίνδυνοι για την περιοχή που προκύπτουν από τους εν λόγω κινδύνους περιλαμβάνουν οικονομικές απώλειες και απώλειες βιοπορισμού, αυξημένη θνησιμότητα και νοσηρότητα, μειωμένη δημόσια ασφάλεια, μειωμένη λειτουργία των οικοσυστημάτων και απώλεια ειδών, και μειωμένη ενεργειακή ασφάλεια μέσω της λειψυδρίας.

Η αξιολόγηση αυτή ανέλυσε τις υφιστάμενες τομεακές πολιτικές στον βαθμό στον οποίο μπορούν να αντιμετωπίσουν τους πιο πιεστικούς κινδύνους που σχετίζονται με την κλιματική αλλαγή και κατά πόσον παράγουν θετικές επιπτώσεις για το κοινωνικοοικονομικό σύστημα και τις τοπικές κοινότητες. Υπάρχουν κενά για τους περισσότερους από τους βασικούς κλιματικούς κινδύνους που εντοπίστηκαν. Τα συνηθέστερα κενά περιλαμβάνουν την ανεπαρκή κάλυψη πολιτικής σε διαφορετικές κλίμακες (π.χ. περιφερειακή, εθνική και τοπική)· έλλειψη θεσμικού συντονισμού (συμπεριλαμβανομένων μηχανισμών) σε όλους τους τομείς· έλλειψη ή περιορισμένη κάθετη ολοκλήρωση από την ΕΕ στις τοπικές διοικήσεις· και περιορισμένες ή χαμηλές οικονομικές ικανότητες για τη χρηματοδότηση μέτρων προσαρμογής. Σε ορισμένες περιπτώσεις, δεν υπάρχουν πολιτικές για την αντιμετώπιση υφιστάμενων ή μελλοντικών κινδύνων.