Υπέρβαση των εμποδίων στην υιοθέτηση φιλικών προς το κλίμα πρακτικών στη γεωργία

Η κλιματική αλλαγή αποτελεί διπλή πρόκληση για τη γεωργία, καθώς ο τομέας παράγει εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου και είναι επίσης ευάλωτος στις επιπτώσεις ενός μεταβαλλόμενου κλίματος. Σημαντικές ερευνητικές προσπάθειες έχουν αφιερωθεί στην κατανόηση και την ανάπτυξη αποτελεσματικών τεχνολογιών και πρακτικών που μπορούν να μειώσουν τις εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου του τομέα, οδηγώντας σε ένα διευρυνόμενο φάσμα βιώσιμων επιλογών. Ομοίως, η γεωργία σε πολλές χώρες έχει αναπτύξει σημαντική ικανότητα να χρησιμοποιεί μια σειρά μέτρων για την προσαρμογή στις επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής.

Έχουν καταβληθεί σημαντικές προσπάθειες για την κατανόηση και την ανάπτυξη τεχνολογιών και πρακτικών που μπορούν να βοηθήσουν τον γεωργικό τομέα να μειώσει τις εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου και να προσαρμοστεί στις επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής. Ωστόσο, η υιοθέτηση αυτών των «φιλικών προς το κλίμα» τεχνολογιών και πρακτικών παραμένει χαμηλή. Η παρούσα έκθεση, η οποία βασίζεται σε μια ολοκληρωμένη ανασκόπηση της βιβλιογραφίας, αναλύει τους φραγμούς που ενδέχεται να εμποδίσουν τους γεωργούς να υιοθετήσουν φιλικές προς το κλίμα πρακτικές. Υπάρχουν πολλοί δυνητικοί φραγμοί, ορισμένοι συνδέονται με περιορισμούς σε επίπεδο γεωργικής εκμετάλλευσης, άλλοι λειτουργούν σε επίπεδο τομέα ή δημιουργούνται από υφιστάμενες πολιτικές. Διατυπώνεται σειρά συστάσεων για τον ορθό προσδιορισμό αυτών των τύπων εμποδίων και την επιλογή των κατάλληλων μέσων που θα λειτουργήσουν για την εφαρμογή αποτελεσματικών λύσεων πολιτικής. Τα στοιχεία αυτά μπορούν να συνοψιστούν ως εξής:

•  Πρώτον, οι κυβερνήσεις θα πρέπει να εντοπίσουν και να αντιμετωπίσουν τα υφιστάμενα εμπόδια πριν από τον σχεδιασμό και την εφαρμογή νέων μέτρων πολιτικής. Η έγκαιρη υπέρβαση των υφιστάμενων εμποδίων αυξάνει την πιθανότητα η πολιτική να επιτύχει επιτυχώς τον στόχο της ή τουλάχιστον να διασφαλίσει ότι δεν δημιουργούνται νέοι φραγμοί. Πολλά από τα εμπόδια που προσδιορίζονται στη βιβλιογραφία συνδέονται με το κατά πόσον τα οφέλη των μέτρων είναι ιδιωτικό ή δημόσιο αγαθό· εάν οι γεωργοί δεν είναι σε θέση να προσδιορίσουν τυχόν οφέλη από την αλλαγή των πρακτικών τους, θα είναι απρόθυμοι να υιοθετήσουν τα μέτρα χωρίς επιταγή πολιτικής. Οι φραγμοί που απορρέουν από τις αξίες και τη στάση των γεωργών έναντι του περιβάλλοντος και της κλιματικής αλλαγής ενδέχεται να απαιτούν πρόσθετη δέσμευση.
• Δεύτερον, υπάρχουν πολλοί δυνητικοί φραγμοί που ενδέχεται να εμποδίσουν τους γεωργούς να υιοθετήσουν φιλικές προς το κλίμα πρακτικές. Ενώ η σχετική σημασία τους θα ποικίλει ανάλογα με συγκεκριμένες περιστάσεις —συμπεριλαμβανομένων των κοινωνικοοικονομικών χαρακτηριστικών, των γεωργικών συστημάτων, των βιοφυσικών συνθηκών, των υφιστάμενων υποδομών, των κανονισμών και των ιδρυμάτων — στην παρούσα έκθεση αξιολογούνται και ιεραρχούνται κατά προτεραιότητα οι Barriers με βάση την αναφερόμενη ισχύ τους και τον βαθμό συμφωνίας που συγκεντρώνουν στην αναθεωρημένη βιβλιογραφία.
• Τρίτον, αρκετοί από τους εντοπισθέντες φραγμούς δημιουργούνται από τις υφιστάμενες πολιτικές: πρώτον, μέσω μη ευθυγραμμισμένων πολιτικών που στοχεύουν άλλους στόχους, όπως οι επιδοτήσεις εισροών που αποσκοπούν στη στήριξη της παραγωγής σε περιθωριακές περιοχές· δεύτερον, δημιουργώντας δυσαρέσκεια και άγχος μεταξύ των γεωργών όσον αφορά την ικανότητά τους να τηρούν τους κανονισμούς· και τρίτον, επιδεινώνοντας τα υφιστάμενα οικονομικά τρωτά σημεία που αποδυναμώνουν τις προσαρμοστικές ικανότητες των γεωργών.