Άνοδος της στάθμης της θάλασσας στους λιμένες: ευρύτερη εστίαση στις επιπτώσεις

Σε αυτό το έγγραφο, αξιολογούνται οι επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής στους θαλάσσιους λιμένες για διαφορετικά σενάρια για το επίπεδο της υπερθέρμανσης του πλανήτη. Τα αποτελέσματα αναφέρονται στους πιθανούς κινδύνους που συνδέονται με δύο σενάρια, τα οποία αντιπροσωπεύονται από προβλέψεις για την άνοδο της στάθμης της θάλασσας που έχουν εκτιμηθεί λαμβάνοντας υπόψη τη μέση στάθμη της θάλασσας, τις παλίρροιες, τα κύματα και τις καταιγίδες.

Η σύγκριση των αποτελεσμάτων των δύο σεναρίων δείχνει ότι 25 % περισσότερο φορτίο μπορεί να επηρεαστεί από ακραία επίπεδα νερού μέχρι το τέλος του αιώνα, σύμφωνα με το σενάριο υψηλής θέρμανσης (RCP8.5), από ό, τι σύμφωνα με το σενάριο RCP4.5.

Οι μεγάλοι ευρωπαϊκοί λιμένες που διατρέχουν κίνδυνο εντοπίζονται με βάση την προβλεπόμενη έκθεσή τους σε άνοδο της στάθμης της θάλασσας και ακραία καιρικά φαινόμενα. Το μέγεθος των επιπτώσεων μετράται σε σχέση με τον όγκο του φορτίου που διακινείται ετησίως. Σύμφωνα με το σενάριο υψηλής υπερθέρμανσης, η ακραία στάθμη της θάλασσας αυξάνεται πάνω από 0,5 μέτρα θα επηρεάσει το μεγαλύτερο τμήμα των ευρωπαϊκών ακτών, ενώ περισσότερες από 1 m αυξήσεις θα σημειωθούν στη Βόρεια Θάλασσα, το δυτικό τμήμα της Βαλτικής Θάλασσας και σε τμήματα των βρετανικών και γαλλικών ακτών του Ατλαντικού. Επιπλέον, από το 2010 έως το 2100, ο όγκος των φορτίων που πρόκειται να διακινηθούν σε λιμένες που εκτίθενται σε ακραία θαλάσσια επίπεδα άνω των 4,5 εκατομμυρίων τόνων θα αυξηθεί κατά περισσότερο από 200 εκατομμύρια τόνους, ενώ η πλειονότητα των εν λόγω λιμένων θα βρίσκεται στην Ισπανία, το Ηνωμένο Βασίλειο, την Ιρλανδία, την Πορτογαλία και τη Νορβηγία. Στον Εύξεινο Πόντο και στη Μεσόγειο, οι επιπτώσεις αναμένεται να είναι σημαντικά ηπιότερες (χαμηλότερα ακραία επίπεδα της θάλασσας), αλλά να εμφανίζονται συχνότερα σε σύγκριση με τη Βόρεια Θάλασσα.

Οι ευρύτερες επιπτώσεις των δυνητικών διαταραχών στις λιμενικές δραστηριότητες αξιολογούνται λαμβάνοντας υπόψη τις επιπτώσεις στην ευρωπαϊκή ενδοχώρα σε περιφερειακό επίπεδο και στην ευρωπαϊκή στεριά, λαμβάνοντας υπόψη τις συνδέσεις της Ευρώπης με μεγάλους λιμένες παγκοσμίως. Οι περιοχές εκτός Ευρώπης όπου αναμένονται σχετικά υψηλές δευτερογενείς επιπτώσεις περιλαμβάνουν τη Βόρεια Αφρική, την Αμερική και τη Μέση Ανατολή.