Η οικονομική δέσμευση της κλιματικής αλλαγής

Οι παγκόσμιες προβλέψεις για τις μακροοικονομικές ζημίες από την κλιματική αλλαγή λαμβάνουν συνήθως υπόψη τις επιπτώσεις των μέσων ετήσιων και εθνικών θερμοκρασιών σε μακροχρόνιους ορίζοντες.

Η έκθεση χρησιμοποιεί πρόσφατα εμπειρικά ευρήματα από περισσότερες από 1.600 περιοχές σε όλο τον κόσμο τα τελευταία 40 χρόνια για να προβάλει υποεθνικές ζημιές από τη θερμοκρασία και τις βροχοπτώσεις, συμπεριλαμβανομένης της καθημερινής μεταβλητότητας και ακραίων καταστάσεων. Χρησιμοποιώντας μια εμπειρική προσέγγιση που παρέχει ένα ισχυρό χαμηλότερο όριο όσον αφορά τη διατήρηση των επιπτώσεων στην οικονομική ανάπτυξη, η έκθεση δείχνει ότι η παγκόσμια οικονομία έχει δεσμευτεί για μείωση του εισοδήματος κατά 19 % εντός των επόμενων 26 ετών, ανεξάρτητα από τις μελλοντικές επιλογές εκπομπών (σε σχέση με μια γραμμή βάσης χωρίς κλιματικές επιπτώσεις, το πιθανό εύρος 11–29 % που αντιπροσωπεύει το φυσικό κλίμα και την εμπειρική αβεβαιότητα).

Οι ζημίες αυτές αντισταθμίζουν ήδη το κόστος μετριασμού που απαιτείται για τον περιορισμό της υπερθέρμανσης του πλανήτη στους 2 °C κατά έξι φορές σε αυτό το βραχυπρόθεσμο χρονικό πλαίσιο και στη συνέχεια αποκλίνουν σε μεγάλο βαθμό από τις επιλογές εκπομπών. Οι ζημίες που διαπράχθηκαν προκύπτουν κυρίως από μεταβολές της μέσης θερμοκρασίας, αλλά ο συνυπολογισμός περαιτέρω κλιματικών συνιστωσών αυξάνει τις εκτιμήσεις κατά περίπου 50 % και οδηγεί σε μεγαλύτερη περιφερειακή ανομοιογένεια. Οι δεσμευθείσες ζημίες προβλέπονται για όλες τις περιοχές εκτός από εκείνες που βρίσκονται σε πολύ υψηλά γεωγραφικά πλάτη, στις οποίες οι μειώσεις της μεταβλητότητας της θερμοκρασίας αποφέρουν οφέλη. Οι μεγαλύτερες απώλειες πραγματοποιούνται σε χαμηλότερα γεωγραφικά πλάτη σε περιοχές με χαμηλότερες σωρευτικές ιστορικές εκπομπές και χαμηλότερο σημερινό εισόδημα.