Το παγκόσμιο κλίμα 2011-2015

Η έκθεση αναλύει το παγκόσμιο κλίμα 2011-2015 — την θερμότερη πενταετή περίοδο που έχει καταγραφεί — και το ολοένα και πιο ορατό ανθρώπινο αποτύπωμα σε ακραία καιρικά και κλιματικά φαινόμενα με επικίνδυνες και δαπανηρές επιπτώσεις. Οι θερμοκρασίες-ρεκόρ συνοδεύτηκαν από την άνοδο της στάθμης της θάλασσας και τη μείωση της έκτασης του πάγου της Αρκτικής, των ηπειρωτικών παγετώνων και της χιονοκάλυψης του βόρειου ημισφαιρίου. Όλοι αυτοί οι δείκτες κλιματικής αλλαγής επιβεβαίωσαν τη μακροπρόθεσμη τάση αύξησης της θερμοκρασίας που προκαλείται από τα αέρια του θερμοκηπίου. Το διοξείδιο του άνθρακα έφτασε στο σημαντικό ορόσημο των 400 μερών ανά εκατομμύριο στην ατμόσφαιρα για πρώτη φορά το 2015, σύμφωνα με την έκθεση του WMO που υποβλήθηκε στη διάσκεψη των Ηνωμένων Εθνών για την κλιματική αλλαγή.

Στιγμιότυπα:

• Το θερμότερο έτος που έχει καταγραφεί μέχρι σήμερα ήταν το 2015, κατά το οποίο οι θερμοκρασίες ήταν 0,76 °C (1,37 °F) πάνω από τον μέσο όρο της περιόδου 1961-1990, ακολουθούμενη από το 2014. Το 2015 ήταν επίσης το πρώτο έτος κατά το οποίο οι παγκόσμιες θερμοκρασίες ήταν πάνω από 1 °C πάνω από την προβιομηχανική εποχή.
• Ένα ισχυρό γεγονός La Niña (2011) και ισχυρό El Niño (2015/2016) επηρέασαν τις θερμοκρασίες των επιμέρους ετών χωρίς να αλλάξουν την υποκείμενη τάση υπερθέρμανσης.
• Οι πάγοι τηςΑρκτικής συνέχισαν την πτώση τους. Κατά μέσο όρο κατά την περίοδο 2011-2015, η μέση έκταση του θαλάσσιου πάγου της Αρκτικής τον Σεπτέμβριο ήταν 4,70 εκατομμύρια km², δηλ. 28 % κάτω από τον μέσο όρο της περιόδου 1981-2010. Η ελάχιστη θερινή έκταση του θαλάσσιου πάγου 3,39 εκατ. km² το 2012 ήταν η χαμηλότερη που έχει καταγραφεί.
• Κατά τη διάρκεια των δορυφορικών αρχείων από το 1993 έως σήμερα, η στάθμη της θάλασσας αυξήθηκε κατά περίπου 3 mm ετησίως, σε σύγκριση με τη μέση τάση 1900–2010 (βάσει μετρητών παλίρροιας) κατά 1,7 mm ετησίως.

• Πολλά μεμονωμένα ακραία καιρικά και κλιματικά φαινόμενα που καταγράφηκαν κατά την περίοδο 2011-2015 έγιναν πιο πιθανά ως αποτέλεσμα της ανθρωπογενούς κλιματικής αλλαγής.  Στην περίπτωση ορισμένων ακραίων υψηλών θερμοκρασιών, η πιθανότητα αυξήθηκε κατά ένα συντελεστή δέκα ή περισσότερο. Παραδείγματα είναι οι υψηλές εποχιακές και ετήσιες θερμοκρασίες ρεκόρ στις Ηνωμένες Πολιτείες το 2012 και στην Αυστραλία το 2013, τα θερμά καλοκαίρια στην ανατολική Ασία και τη Δυτική Ευρώπη το 2013, οι καύσωνες την άνοιξη και το φθινόπωρο του 2014 στην Αυστραλία, η ετήσια ζεστασιά στην Ευρώπη το 2014 και ο καύσωνας στην Αργεντινή τον Δεκέμβριο του 2013.