Προς την ανθεκτικότητα στην κλιματική αλλαγή στη διαχείριση της αλιείας

Είναι όλο και πιο προφανές ότι η κλιματική αλλαγή έχει σημαντικές επιπτώσεις στα θαλάσσια οικοσυστήματα και την εξαρτώμενη αλιεία. Ωστόσο, η μετάφραση της επιστήμης του κλίματος σε δράσεις και πολιτικές διαχείρισης αποτελεί διαρκή πρόκληση. Ειδικότερα, τέσσερις πτυχές έχουν προκαλέσει σύγχυση στην εφαρμογή της ανθεκτικής στην κλιματική αλλαγή διαχείρισης: (I) τα περιφερειακά εργαλεία διαχείρισης ενδέχεται να μην είναι κατάλληλα για τη διαχείριση των ίδιων συστημάτων στο πλαίσιο της κλιματικής αλλαγής, ii) οι μεμονωμένες πολιτικές διαχείρισης και οι μελέτες έρευνας για το κλίμα συχνά εστιάζονται έμμεσα σε χωροχρονικές κλίμακες που σπάνια ευθυγραμμίζονται, iii) οι προσεγγίσεις διαχείρισης σπάνια ενσωματώνονται σε χωροχρονικές κλίμακες και, ως εκ τούτου, δεν προσαρμόζονται σε μονοκατευθυντικές αλλαγές και ακραία φαινόμενα, και iv) οι προκλήσεις για τη μοντελοποίηση των κοινωνικοοικονομικών επιπτώσεων της κλιματικής αλλαγής εμποδίζουν τις προβλέψεις του σωρευτικού κόστους για την κοινωνία, συγκαλύπτουν τα προσαρμοστικά όρια και, εν τέλει, επηρεάζουν τις εκτιμήσεις αντιστάθμισης κλιματικών κινδύνων και διαχείρισης. Η αντιμετώπιση της περιβαλλοντικής αλλαγής ευνοεί τις προσαρμοστικές και δυναμικές προσεγγίσεις διαχείρισης, ενώ η αντιμετώπιση των μεταβαλλόμενων κοινωνικοοικονομικών και πολιτικών συνθηκών ευνοεί σταθερά μακροπρόθεσμα μέτρα· η από κοινού εξέταση των δύο απαιτεί συνδυασμό δυναμικών-προσαρμοζόμενων προσεγγίσεων. Περιγράφεται ένα πλαίσιο για την ενσωμάτωση εργαλείων που ανταποκρίνονται στο κλίμα σε μια ενοποιημένη προσέγγιση διαχείρισης ανθεκτικής στην κλιματική αλλαγή, χρησιμοποιώντας ενσωματωμένα δυναμικά-προσαρμοσμένα χαρτοφυλάκια διαχείρισης που βελτιώνουν την αποτελεσματικότητα και την αποδοτικότητα της διαχείρισης. Η προσέγγιση αυτή μπορεί να συμβάλει στη μείωση της μελλοντικής σύγκρουσης μεταξύ των στόχων εξόρυξης και διατήρησης των θαλάσσιων πόρων μέσω του σαφέστερου χαρακτηρισμού των συμβιβασμών διαχείρισης και του προσδιορισμού των κοινωνικών και οικολογικών σημείων ανατροπής.