Διακρατική διατήρηση για την πρόβλεψη μελλοντικών μετατοπίσεων των φυτών στην Ευρώπη

Για την επίτευξη του πλαισίου της COP15 για τη βιοποικιλότητα στην Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ), ένας στόχος είναι η προστασία του 30 % της γης της έως το 2030 μέσω ενός ανθεκτικού διακρατικού δικτύου διατήρησης. Οι ευρωπαϊκές Άλπεις αποτελούν βασικό κόμβο αυτού του δικτύου που φιλοξενεί ορισμένες από τις πιο εκτενείς φυσικές περιοχές και κομβικά σημεία βιοποικιλότητας στην Ευρώπη. Εδώ αξιολογούμε την ευρωστία του υφιστάμενου ευρωπαϊκού αποθεματικού δικτύου για τη διαφύλαξη της χλωρίδας των ευρωπαϊκών Άλπεων έως το 2080 με τη χρήση ημιμηχανιστικών προσομοιώσεων. Τονίζουμε κατ’ αρχάς ότι το τρέχον δίκτυο χρειάζεται ισχυρές αναπροσαρμογές, καθώς δεν αποτυπώνει τα πρότυπα βιοποικιλότητας, καθώς και τις προσομοιώσεις διατήρησης. Συνολικά, προβλέπουμε μια ισχυρή μετατόπιση της ανάγκης διατήρησης μέσω του χρόνου σε γεωγραφικά πλάτη και από χαμηλότερα σε υψηλότερα υψόμετρα, καθώς τα φυτά μεταναστεύουν και συρρικνώνουν την κατανομή τους. Παρά την αύξηση των ειδών, των χαρακτηριστικών και της εξελικτικής ποικιλομορφίας, η μετανάστευση θα μπορούσε επίσης να απειλήσει το 70 % της κατοίκου χλωρίδας. Ενόψει των παγκόσμιων αλλαγών, το μελλοντικό ευρωπαϊκό δίκτυο εφεδρικών αποθεμάτων θα πρέπει να εξασφαλίσει ισχυρές υψομετρικές και λαθεμένες συνδέσεις για τη συμπληρωματική προστασία της πολύπλευρης βιοποικιλότητας πέραν των εθνικών συνόρων.