Πολεοδομικός σχεδιασμός για την υγεία — εμπειρίες οικοδόμησης ανθεκτικότητας σε 12 πόλεις

Οι καταστάσεις έκτακτης ανάγκης μπορούν να μετατραπούν σε μετασχηματιστικές εμπειρίες για τις πόλεις: μια ευκαιρία να επανεξετάσουμε, να επανασχεδιάσουμε και να ανοικοδομήσουμε, και να πιέσουμε για αλλαγές που μπορούν να τις καταστήσουν πιο υγιείς, βιώσιμες, δίκαιες και ανθεκτικές. Η επιστροφή στο «κανονικό» μπορεί να μην είναι αρκετά καλή — αντ’ αυτού, οι πόλεις θα πρέπει να προσπαθήσουν να οικοδομήσουν καλύτερο αστικό μέλλον. Η παρούσα έκθεση παρουσιάζει τα αποτελέσματα μιας σειράς συνεντεύξεων με πόλεις της Ευρωπαϊκής Περιφέρειας του ΠΟΥ, οι οποίες αποσκοπούσαν στη συγκέντρωση τοπικών γνώσεων σχετικά με τον τρόπο καθορισμού προτεραιοτήτων για την ενίσχυση της ανθεκτικότητας και την προετοιμασία (ή την αντιμετώπιση) περιβαλλοντικών κρίσεων και κρίσεων στον τομέα της υγείας. Πραγματοποιήθηκαν συνεντεύξεις με εκπροσώπους της τοπικής αυτοδιοίκησης που ασχολούνται με τον πολεοδομικό σχεδιασμό, το περιβάλλον ή τις περιοχές υγείας. Επικεντρώθηκαν στο πώς οι πόλεις είχαν προσεγγίσει τον πολεοδομικό σχεδιασμό και τον σχεδιασμό υποδομών ως απάντηση σε συγκεκριμένες καταστροφές — ή με προληπτικό τρόπο για μελλοντικές — και πώς αυτές οι προσπάθειες θα μπορούσαν να συμβάλουν σε ένα υγιέστερο και πιο βιώσιμο αστικό μέλλον.

Συνολικά 12 πόλεις περιπτωσιολογικής μελέτης σε 11 χώρες της Ευρωπαϊκής Περιφέρειας του ΠΟΥ ερωτήθηκαν μέσω ερωτηματολογίου που εστάλη εκ των προτέρων. Περιλάμβαναν τρεις μικρές (και 100 000 πολίτες), πέντε μεσαίου μεγέθους (100000–500 000 πολίτες) και τέσσερις μεγάλες πόλεις (> 500000 πολίτες). Από αυτούς, 10 είχαν βιώσει τουλάχιστον ένα συμβάν έκτακτης ανάγκης την τελευταία δεκαετία, συμπεριλαμβανομένων μεγάλων πλημμυρών, δασικών πυρκαγιών, σεισμών, τυφώνων, βιομηχανικών ατυχημάτων, διακοπών ρεύματος, καύσωνα και χιονοθύελλων. Πολλές πόλεις είχαν βιώσει ταυτόχρονα πολλαπλές καταστροφές — μια τάση που είναι πιθανό να συνεχιστεί και στο μέλλον. Τα γεγονότα αυτά προκάλεσαν ευρύ φάσμα επιπτώσεων, συμπεριλαμβανομένων σημαντικών επιπτώσεων στην υγεία. Η θεματική ανάλυση εφαρμόστηκε σε αποσπάσματα συνεντεύξεων για τον εντοπισμό κοινών θεμάτων, ιδεών και μοτίβων.

Η ετοιμότητα για καταστάσεις έκτακτης ανάγκης αποτελεί βασικό στοιχείο για την οικοδόμηση της ανθεκτικότητας των συστημάτων υγείας και άλλων συστημάτων, καθώς και κεντρική συνιστώσα των πλαισίων διαχείρισης καταστάσεων έκτακτης ανάγκης. Ως εκ τούτου, τα αποσπάσματα των συνεντεύξεων αναλύθηκαν με τη χρήση τεσσάρων διακριτών αλλά διασυνδεδεμένων φάσεων των πλαισίων διαχείρισης καταστάσεων έκτακτης ανάγκης. Αυτές περιλαμβάνουν δύο φάσεις που λαμβάνουν χώρα κατά τη διάρκεια και μετά από μια κατάσταση έκτακτης ανάγκης (απόκριση και ανάκαμψη) και δύο που πρέπει να πραγματοποιηθούν πριν από μια νέα έκτακτη απεργία (μετριασμός και ετοιμότητα).

Τα αποτελέσματα της συνέντευξης προσδιόρισαν ορισμένους βασικούς παράγοντες για την ανάκαμψη μετά την εκδήλωση, συμπεριλαμβανομένης της πρόσβασης σε οικονομικούς πόρους και προϋπολογισμούς έκτακτης ανάγκης, της ασφαλιστικής κάλυψης, της ευελιξίας στις τοπικές αλυσίδες εφοδιασμού και διανομής και της κοινωνικής ευαισθητοποίησης σχετικά με τις διάφορες εκθέσεις και τους κινδύνους για την υγεία του περιβάλλοντος. Επιπλέον, οι συνεντεύξεις περιέγραψαν ορισμένους παράγοντες για την οικοδόμηση ανθεκτικότητας που είναι κρίσιμοι για την πλήρη και ταχεία ανάκαμψη, συμπεριλαμβανομένων των μακροπρόθεσμων επενδύσεων σε υποδομές ζωτικής σημασίας, του μετασχηματισμού του οικονομικού μοντέλου ώστε να βασίζεται περισσότερο σε βιώσιμες και πράσινες βιομηχανίες, και του ελέγχου της αναπτυξιακής πίεσης.