Νερό και κλιματική αλλαγή: Ποια στρατηγική προσαρμογής για τη Μεσόγειο

Η προσαρμογή στην κλιματική αλλαγή στη Μεσόγειο αποτελεί βασικό ζήτημα για τη διαχείριση των υδάτων. Δεν έχει ακόμη μετουσιωθεί σημαντικά σε επιχειρησιακή πραγματικότητα, εκτός από λίγες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αυτό αποκαλύπτει η μελέτη του 2010 σχετικά με τις στρατηγικές και τις πρωτοβουλίες προσαρμογής που υλοποιήθηκαν σε 7 χώρες (Αλβανία, Αίγυπτος, Γαλλία, Μαρόκο, Ισπανία, Τυνησία και Τουρκία), οι οποίες αντιπροσωπεύουν το φάσμα των καταστάσεων σε ολόκληρη τη λεκάνη της Μεσογείου. Σε ένα πλαίσιο αυξανόμενης σπανιότητας για ορισμένους, και αντιμέτωποι με τις αβεβαιότητες που συνδέονται με την κλιματική αλλαγή, πολλές μεσογειακές χώρες πρέπει να επανεξετάσουν τις μεθόδους διαχείρισης των υδάτων τους και τις στρατηγικές πρόληψης των κινδύνων, προκειμένου να μειώσουν την ευπάθεια, τις απώλειες και τις ζημίες βραχυπρόθεσμα, μεσοπρόθεσμα και μακροπρόθεσμα. Η προσαρμογή στις επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής στους υδάτινους πόρους απαιτεί τεχνικές προσαρμογές, αλλά επιπλέον αλλαγές πολιτικής, θεσμικές αλλαγές και αλλαγές συμπεριφοράς. Τέλος, μια προσαρμοστική στρατηγική διαχείρισης των υδάτων πρέπει να είναι ευέλικτη και αναστρέψιμη προκειμένου να αντιμετωπιστεί η αβεβαιότητα.