Aðlögun samevrópska flutninganetsins (TEN-T)

Samevrópska flutninganetið (TEN-T) er stefna ESB byggð á XVI. bálki 170.–172. gr. sáttmálans um starfshætti Evrópusambandsins. Tíu-T gerir innri markaðnum kleift að starfa, tengja Evrópusvæði sín á milli og tengja Evrópu við aðra heimshluta.

Helstu stjórntæki innan Evrópusambandsins í stefnunni um samevrópskt flutninganet eru viðmiðunarreglurnar þar sem sett eru fram markmið og forgangsatriði og samgöngugrunnvirkjasjóðurinn til að styðja við verkefni. Evrópuþingið og ráðið samþykktu fyrstu leiðbeiningarnar um flutninga árið 1996. Mikil endurskoðun á stefnu var hrundið af stað árið 2009 og leiddi til nýs lagaramma sem tók gildi á árinu 2014, þar sem settur var rammi um stefnumótun í samgöngumálum fram til ársins 2030/2050.

Núverandi viðmiðunarreglur voru samþykktar samkvæmt reglugerð Evrópuþingsins og ráðsins (ESB) nr. 1315/2013 frá 11. desember 2013 um viðmiðunarreglur Sambandsins varðandi þróun samevrópska flutninganetsins og um niðurfellingu ákvörðunar nr. 661/2010/ESB. Þeir kalla á að tryggja að „loftslagsbreytingar mildun og aðlögun, auk áhættuforvarna og -stjórnunar, séu kynntar í undirbúningi, hönnun og framkvæmd verkefna sem þjóna sameiginlegum hagsmunum“. Í viðmiðunarreglunum er grunnflutninganet skilgreint með forgangsleiðareinum sem þróa skal með vinnuáætlunum. Þessar vinnuáætlanir ættu að fela í sér „hugsandi áhrif loftslagsbreytinga á innviði og, eftir því sem við á, fyrirhugaðar ráðstafanir til að auka viðnámsþrótt gagnvart loftslagsbreytingum“.