Viðmiðunarreglur um aðlögunaráætlanir og -áætlanir aðildarríkjanna

Nýlegir atburðir — skógareldar, þurrkar, flóð og banvænar hitabylgjur — bæði í Evrópu og í heiminum, hafa sýnt fram á að afleiðingar loftslagsbreytinga eru að slá samfélög okkar hraðar og hraðar en vísindin hafa gert ráð fyrir. Aukning á öfgakenndum veðuratburðum og náttúruhamförum hefur vaxandi áhrif á líkamlega og andlega heilsu fólks, á afganginn af náttúrunni og á efnahagslegar eignir. Þessar EB-viðmiðunarreglur eru öflugt tæki fyrir innlend stjórnvöld til að gera loftslagsaðlögun að forgangsverkefni.

Í samræmi við þessi ákvæði er tilgangur þessara viðmiðunarreglna:

• Að styðja aðildarríki ESB við að endurskoða aðlögunaráætlanir sínar og semja/endurskoða
  aðlögunaráætlanir sínar til að mæta þeim aðlögunarvandamálum sem þau standa frammi fyrir, að teknu tilliti til mismunar á stjórnskipulagi
  þeirra og þeim aðlögunaráætlunum sem þau hafa þegar tekið.
• Til að varpa ljósi á helstu þætti sem eru nauðsynlegir til að skila gæðaaðlögunarstefnu og árangri. Þar sem áhrif
  loftslagsbreytinga krefjast kerfisbundinna og brýnna viðbragða eru aðlögunaráætlanir og -áætlanir, sem
  samþætta ekki öll stefnusvið og eru ekki felldar inn í ákvarðanatöku á öllum stigum, ekki lengur fullnægjandi úrræði
  til að gera það. Því gilda meginreglurnar um heildarramma landsbundinnar aðlögunarstefnu en
  aðlögunaráætlanir og -áætlanir styðja við góðan aðlögunarárangur.
• Að gefa dæmi um sniðmát þar sem gerð er grein fyrir skipulagi áætlunarinnar sem mun auðvelda
  aðgang að og bera saman þessar áætlanir og tryggja sambærilegt yfirlit yfir viðbúnað og
  fyrirhugaðar aðgerðir á vettvangi ESB.
• Að auka aðlögunarstefnu með nýjum sviðum.