Ákvörðun ESB um alvarlegar heilsufarsógnir sem ná yfir landamæri

Ákvörðun nr. 1082/2013/ESB er byggð á sáttmálanum um starfshætti Evrópusambandsins sem krefst öflugrar heilsuverndar í öllum stefnum Sambandsins og viðbótarhlutverks Sambandsins við að styðja við aðgerðir aðildarríkjanna á sviði heilbrigðismála. Í ákvörðuninni „ ...“ er mælt fyrir um reglur um faraldsfræðilegt eftirlit, vöktun, snemmbæra viðvörun og baráttu gegn alvarlegum heilsufarsógnum sem ná yfir landamæri, þ.m.t. gerð viðbúnaðar- og viðbragðsáætlana í tengslum við þessar aðgerðir, í því skyni að samræma og koma til fyllingar landsbundnum stefnum ... „Ákvörðunin miðar að því að styðja við samstarf milli aðildarríkja þar sem útbreiðsla sjúkdóma í mönnum (eða annarra alvarlegra heilsufarsógna) yfir landamæri útheimtir samstilltar aðgerðir innlendra heilbrigðisyfirvalda. Í ákvörðuninni er fjallað um líffræðilegar, efnafræðilegar, umhverfislegar eða „aðrar“ heilsufarsógnir, hvort sem þær eru smithæfar eða ekki. Helstu kaflar ákvörðunarinnar eru: áætlanagerð (4.–5. gr.), eftirlit (6.–7. gr.), snemmviðvörun og viðbrögð (8.–11. gr.), neyðarástand (12.–14. gr.) og málsmeðferð (15.–19. gr.). Í ákvörðun nr. 1082/2013/ESB eru aðferðir við vöktun, tilkynningu um ógnir og samræmingu viðbragða áberandi. Einkum kemur það á fót viðvörunar- og viðbragðskerfi og skilgreinir þátttöku Sóttvarnastofnunar Evrópu og Matvælaöryggisstofnunar Evrópu.