Sjálfbærni sjávar á tímum breytinga á úthöfum og höfum

Skýrslan — sem leiðir af samstarfi Evrópsku vísindaráðgjafaráðsins (EASAC) og sameiginlegrar rannsóknarmiðstöðvar EB (JRC) — miðar að því að stuðla að áskorunum um stjórnunarhætti varðandi hvernig eigi að samþætta hina ýmsu þætti stefnu í sjávarmálum (stjórnun fiskveiða, verndun líffræðilegrar fjölbreytni, verndun sjávar og samþættri nálgun, eins og þeir sem kynntir eru með IMP og MSP) sem hluti af samfelldri vistkerfisnálgun. Í henni er skoðað hvernig núverandi vísindaþekking á vistkerfum sjávar og skipulag vísinda getur stuðlað að samþættri nálgun við stjórnun hafsins. Í skýrslunni er fjallað um ýmsa lykilþætti í sjálfbærri þróun í breytingum á úthöfum og hafsvæðum og beinir sjónum sérstaklega að helstu vísindalegum áskorunum við að takast á við þessi mál. Að lokum er í skýrslunni kynnt bæði tilmæli frá vísindum um stefnumótun og tilmæli um stefnu í vísindum.

Unnið er að sjálfbærri stjórnun og þróun með tilliti til breytinga á úthöfum og hafsvæðum og felur því einnig í sér margvísleg málefni tengd loftslagsbreytingum, þar sem:

• Hlutverk hafsins í stjórnun á hnattrænu loftslagi og sem viðtaka fyrir gróðurhúsalofttegundir;
• Hækkun hitastigs sjávar, súrnun sjávar og önnur áhrif sem tengjast loftslagsbreytingum á Evrópubúa,
• Áhrif á starfsemi vistkerfa, líffræðilega fjölbreytni sjávar og framleiðni sjávar,
• Að bæta rannsóknir og vanmeta tengsl milli loftslagsbreytinga, annars álags af mannavöldum og sjávarferla,
• Jarðtækniverkfræði í sjávartilraunum.