Landsbundin aðlögun að loftslagsbreytingum: nýjar aðferðir við vöktun og mat

Þróunarlönd stefna í auknum mæli að stefnumarkandi landsbundnum stefnum og áætlunum, en skilvirkni þeirra er háð tilhlýðilegu mati á varnarleysi tiltekins lands gagnvart loftslagsbreytingum. Í þessari skýrslu er stuðst við nýtilkomnar eftirlits- og matsaðferðir í þróuðum og þróunarlöndum til að finna fjögur tæki sem lönd geta nýtt sér í eigin matsramma: 1) áhættumat vegna loftslagsbreytinga og veikleikamat, 2) vísa til að fylgjast með framförum varðandi forgangsröðun aðlögunar, 3) mat á verkefnum og áætlunum til að greina skilvirkar aðlögunaraðferðir og 4) endurskoðanir á landsbundnum úttektum og útgjöldum vegna loftslagsmála.

Viðeigandi blanda tækja til að vakta og meta innlenda aðlögun að loftslagsbreytingum ræðst að miklu leyti af tiltækileika gagna, getu til vöktunar og mats og getu til að sameina framleiðendur og notendur viðeigandi upplýsinga um loftslagsmál. Í skýrslunni er einnig skoðað hvernig þróunarsamstarfsaðilar geta stutt samstarfslönd í viðleitni sinni til að fylgjast með og meta aðlögun.