Mikil hlýnun fjallaánna í Mið-Evrópu við loftslagsbreytingar

Vatnshlot um allan heim eru að hlýna með áður óþekktum hraða frá því mælingar hófust, en hlýnunin er mjög breytileg meðal vistsvæða. Fram til þessa var búist við að fjallaám verði fyrir mildandi hlýnun vegna kaldra vatnsfalla úr snjó eða ís. Hins vegar eykst lofthiti á fjalllendi hraðar en meðaltalið á heimsvísu og því er búist við hlýnun á köldum árvistkerfum. Þegar gögn um hitastig tveggja fjallaám í Mið-Evrópu, með mismunandi losunar- og vatnsuppsprettukerfum, eru gögn um vatnshitastig á mörgum dýptum, greindu þessi vinna hingað til ótilgreind (a) langtímahlýnunarhorfur (með tíðni sem er háð stærð á milli + 0,24 og + 0,44 °C^{áratug -1}); en einnig b) árstíðabundnar breytingar þar sem bæði árin hlýna ekki aðeins á sumrin, heldur einnig yfir vetrarmánuðina (þ.e. allt að + 0,52 °C áratug^− 1 í nóvember); C) hækkandi lágmarks- og hámarkshitastig umtalsvert (t.d. hitastig í stærri ám nær ekki lengur frostmarki síðan 1996 og hámarkshiti hækkaði við hraða á bilinu + 0,4 til + 0,7 °C áratug^− 1); og d) vaxandi hita-vatn á undanförnum áratugum í þessum vistkerfum. Niðurstöður skýrslunnar sýna umtalsverð áhrif á hlýnun fjallaánna með umtalsverðum mánaðarhlýnun, ekki aðeins á sumrin heldur einnig á veturna, sem bendir til þess að gosfræði fjalláranna heldur áfram að breytast með áframhaldandi hlýnun andrúmsloftsins. Enn fremur sýnir þessi vinna fram að fyrir utan almenna hlýnun munu árstíðabundnar breytingar á hitastigi og útvíkkun heitra tímabila gegna hlutverki fyrir vistfræðilega þætti fjallaánna og ætti að taka tillit til þeirra við mat á loftslagsbreytingum og mildunarstjórnun.