Valfrjálsar viðmiðunarreglur um hönnun og skilvirka framkvæmd vistkerfanálgunar við aðlögun að loftslagsbreytingum og að draga úr hættu á hamförum og viðbótarupplýsingum

Vistkerfismiðaðar aðferðir við aðlögun að loftslagsbreytingum (EbA) og minnkun á hamförum (Eco-DRR) nota líffræðilega fjölbreytni og vistkerfisþjónustu til að hjálpa fólki að laga sig að áhrifum loftslagsbreytinga og draga úr hamförum eða stóráföllum með sjálfbærri stjórnun, varðveislu og endurheimt vistkerfa. Ráðstefnan var samþykkt á fjórtánda fundi sínum.

Samningsaðilar, aðrar ríkisstjórnir, viðeigandi stofnanir og frumbyggjar og sveitarfélög, einkageirinn og borgaralegt samfélag eiga að nota sem sveigjanlegan ramma fyrir áætlanagerð og framkvæmd EbA og Eco-DRR. Valfrjálsu viðmiðunarreglurnar geta einnig stuðlað að markmiði viðmiðunarreglna landsbundinnar aðlögunaráætlunar, samkvæmt rammasamningi Sameinuðu þjóðanna um loftslagsbreytingar, að draga úr varnarleysi gagnvart áhrifum loftslagsbreytinga með því að byggja upp viðnámsþol og aðlögunarhæfni.

Valfrjálsu viðmiðunarreglurnar veita ítarlegar upplýsingar um sjónarmið sem varða umhverfisáhættu (ECBA) og Eco-DRR, viðkomandi meginreglur og verndarráðstafanir auk framkvæmdar (þ.m.t. samþætting, vitundarvakningar og uppbyggingar á getu).

Þrepskipt nálgun við hönnun og framkvæmd skilvirkra EbA og Eco-DRR er sett fram með hliðsjón af eftirfarandi þrepi:

• Skilningur á félagslegu og félagslegu kerfi
• Mat á veikleikum og áhættum
• Greining á EbA- og Eco-DRR-valkostum
• Forgangsröðun, mat og val á EbA og Eco-DRR valkostum
• Verkefnahönnun og framkvæmd
• Vöktun og mat á EbA og Eco-DRR

Í upphafskaflanum veita viðmiðunarreglurnar meðal annars stefnumótendum upplýsingar um EbA-hugtakið, hlutverk líffræðilegrar fjölbreytni og vistkerfa í aðlögun að loftslagsbreytingum, ávinninginn af EbA og viðkomandi stjórnunartækifæri. Í þessum kafla er m.a. lýst hvernig EbA tengist heimsmarkmiðunum, Aichi markmiðunum og hættu á loftslagsbreytingum.

Auk þess eru veittar upplýsingar um hvernig eigi að samþætta EbA við aðlögun loftslagsbreytinga og draga úr hættu á hamförum í ýmsum geirum, þ.e. landbúnaði, mannúðarmálum, grunnvirkjum, skógrækt og vatnsgeiranum.