Negħlbu l-ostakli għall-adozzjoni ta’ prattiki li ma jagħmlux ħsara lill-klima fl-agrikoltura

It-tibdil fil-klima joħloq sfida doppja għall-agrikoltura, peress li s-settur jipproduċi emissjonijiet ta' gassijiet serra (GHG) u huwa wkoll vulnerabbli għall-effetti ta' klima li qed tinbidel. Ġew iddedikati sforzi konsiderevoli ta’ riċerka għall-fehim u l-iżvilupp ta’ teknoloġiji u prattiki effettivi li jistgħu jnaqqsu l-emissjonijiet ta’ gassijiet serra tas-settur, li jwasslu għal firxa dejjem tikber ta’ għażliet vijabbli. Bl-istess mod, l-agrikoltura f’ħafna pajjiżi żviluppat kapaċità sinifikanti biex tuża firxa ta’ miżuri biex tadatta għall-impatti tat-tibdil fil-klima.

Ġew iddedikati sforzi konsiderevoli għall-fehim u l-iżvilupp ta’ teknoloġiji u prattiki li jistgħu jgħinu lis-settur agrikolu jnaqqas l-emissjonijiet tiegħu ta’ gassijiet serra u jadatta għall-impatti tat-tibdil fil-klima. Madankollu, l-adozzjoni ta’ dawn it-teknoloġiji u l-prattiki “li ma jagħmlux ħsara lill-klima” għadha baxxa. Dan ir-rapport, ibbażat fuq rieżami komprensiv tal-letteratura, janalizza l-ostakli li jistgħu jipprevjenu lill-bdiewa milli jadottaw prattiki li ma jagħmlux ħsara lill-klima. Jeżistu għadd kbir ta’ ostakli potenzjali, xi wħud assoċjati ma’ restrizzjonijiet fil-livell tal-azjendi agrikoli, oħrajn li joperaw fil-livell tas-settur, jew li jinħolqu minn politiki eżistenti. Qed isiru serje ta’ rakkomandazzjonijiet biex jiġu identifikati b’mod xieraq dawn it-tipi ta’ ostakli u biex jintgħażlu l-istrumenti t-tajba li jaħdmu biex jimplimentaw soluzzjonijiet ta’ politika effettivi. Dawn jistgħu jinġabru fil-qosor kif ġej:

•  L-ewwel nett, il-gvernijiet għandhom jidentifikaw u jindirizzaw l-ostakli eżistenti qabel ma jfasslu u jimplimentaw miżuri ta’ politika ġodda. Li jingħelbu l-ostakli eżistenti minn kmieni jżid il-probabbiltà li l-politika tilħaq b’suċċess l-għan tagħha jew tal-anqas tiżgura li ma jinħolqux ostakli ġodda. Ħafna mill-ostakli identifikati fil-letteratura huma marbuta ma’ jekk il-benefiċċji tal-miżuri humiex ġid privat jew pubbliku; jekk il-bdiewa ma jkunu jistgħu jidentifikaw l-ebda benefiċċju għat-tibdil tal-prattiki tagħhom, se jsibuha bi tqila biex jadottaw il-miżuri mingħajr ħtieġa imperattiva ta’ politika. L-ostakli li jirriżultaw mill-valuri u l-attitudnijiet tal-bdiewa lejn l-ambjent u t-tibdil fil-klima jistgħu jitolbu impenn addizzjonali.
• It-tieni, jeżistu għadd kbir ta’ ostakli potenzjali li jistgħu jipprevjenu lill-bdiewa milli jadottaw prattiki li ma jagħmlux ħsara lill-klima. Filwaqt li l-importanza relattiva tagħhom se tvarja skont iċ-ċirkostanzi speċifiċi – inklużi l-karatteristiċi soċjoekonomiċi, is-sistemi tal-biedja, il-kundizzjonijiet bijofiżiċi, l-infrastruttura, ir-regolamenti u l-ostakli tal-istituzzjonijiet eżistenti – l-ostakli jiġu evalwati u prijoritizzati f’dan ir-rapport abbażi tas-saħħa rrapportata tagħhom u l-grad ta’ qbil li jiġbru fil-letteratura rieżaminata.
• It-tielet, bosta mill-ostakli identifikati jinħolqu minn politiki eżistenti: l-ewwel nett, permezz ta’ politiki allinjati ħażin immirati lejn għanijiet oħra, bħas-sussidji tal-input imfassla biex jappoġġaw il-produzzjoni f’żoni marġinali; it-tieni, billi jinħoloq riżentiment u stress fost il-bdiewa fir-rigward tal-kapaċità tagħhom li jissodisfaw ir-regolamenti; u t-tielet, billi jaggravaw il-vulnerabbiltajiet finanzjarji eżistenti li jdgħajfu l-kapaċitajiet ta’ adattament tal-bdiewa.