Gebruik van zoetwaterbronnen in Europa

Kernboodschappen:

Over het geheel genomen vertoonden de wateronttrekking en de economische groei in de EU een absolute ontkoppeling in de periode 2000-2017. De totale wateronttrekking daalde met 17 %, terwijl de totale bruto toegevoegde waarde van alle economische sectoren met 59 % steeg. Waterschaarste en droogte blijven echter aanzienlijke risico's met zich meebrengen in Zuid-Europa en in specifieke gebieden van andere Europese regio's.

De landbouw bleef de sector met de grootste druk op hernieuwbare zoetwaterbronnen in het algemeen en was in 2017 verantwoordelijk voor 59 % van het totale watergebruik in Europa. Dit komt vooral door de landbouw in Zuid-Europa.

In 2017 was 64 % van de totale wateronttrekking afkomstig van rivieren en 24 % van het grondwater.

De jaarlijkse hernieuwbare zoetwatervoorraden per inwoner vertoonden in de periode 1990-2017 een dalende trend in alle regio's behalve Oost-Europa. Er werden grote dalingen waargenomen in Spanje (-65 %), Malta (-54 %) en Cyprus (-32 %). Klimaatverandering en bevolkingstoename oefenden in deze periode een hoge druk uit op hernieuwbare zoetwaterbronnen in Europa.

De toenemende frequentie en omvang van extreme droogtes en overstromingen vergroten het risico dat er in de toekomst minder hernieuwbare zoetwaterbronnen zullen zijn.