Geharmoniseerde aanpak van STRESs Tests voor kritieke infrastructuren tegen natuurlijke gevaren (STREST)

In het kader van dit project is een nieuw engineering risk based multi-level framework voor stresstests ontwikkeld. Het wordt STREST genoemd en heeft tot doel de veiligheid en het risico van afzonderlijke componenten en van een heel kritisch infrastructuursysteem te verifiëren.

De methodologie is gebaseerd op rigoureuze modellen voor de beoordeling van gevaren, kwetsbaarheid, prestaties en veerkracht bij verschillende natuurlijke gevaren. Hoewel weersomstandigheden (en met name die welke mogelijk verband houden met veranderingen in het klimaat) niet aan bod komen in het project, kan de methodologische workflow rechtstreeks worden toegepast op klimaatadaptatiedoeleinden.

Er wordt een kader op meerdere niveaus voorgesteld, dat betrekking heeft op verschillende niveaus van complexiteit van de analyse (bv. kwantificering van epistemische onzekerheid, uitnodiging van deskundigen) en verschillende risicobeoordelingsbenaderingen (enig of multigevaarlijk, probabilistisch of scenariogebaseerd), waarbij rekening wordt gehouden met de beschikbare middelen voor het uitvoeren van de stresstests. Er is ook een geformaliseerd integratieproces van meerdere deskundigen ontwikkeld dat zich bezighoudt met het beheer van epistemische onzekerheid genaamd EU@STREST (Epistemic Uncertainty at STREST) en geïntegreerd is in de stresstest Workflow.

De toepassing van STREST volgt een workflow die bestaat uit vier fasen: fase voorafgaand aan de beoordeling; beoordelingsfase; beslissingsfase; en de verslagfase. In de fase voorafgaand aan de beoordeling worden alle beschikbare gegevens over de CI en over het belangenrisico verzameld. Het doel, het tijdsbestek en het meest geschikte stresstestniveau dat moet worden toegepast om de CI te testen, worden vervolgens gedefinieerd. In de beoordelingsfase wordt de stresstest uitgevoerd op component- en systeemniveau. In de beslissingsfase worden de resultaten van de stresstest gecontroleerd, d.w.z. de resultaten van de risicobeoordeling worden vergeleken met de doelstellingen die zijn vastgesteld in de fase voorafgaand aan de beoordeling. Vervolgens worden kritieke gebeurtenissen, d.w.z. gebeurtenissen die hoogstwaarschijnlijk een bepaald niveau van verlieswaarde veroorzaken, geïdentificeerd en worden risicobeperkende strategieën en richtsnoeren geformuleerd op basis van de geïdentificeerde kritieke gebeurtenissen en gepresenteerd in de rapportfase.

De STREST-benadering is toegepast op zes casestudy's, waaronder de haveninfrastructuren van Thessaloniki in Griekenland. In dit geval zijn de in aanmerking genomen natuurlijke gevaren beperkt gebleven tot aardbevingen, vloeibaarmakingsgevaren en tsunami's. Het schemaf van het STREST-kader voor de toepassing van de stresstest in de haven van Thessaloniki is weergegeven in de onderstaande figuur.