Klimaatbestendige infrastructuur: Goed beleid (OESO, 2017)

Dit werkdocument is gericht op nationale beleidsmakers in OESO-landen om hen te helpen ervoor te zorgen dat nieuwe en bestaande infrastructuur bestand is tegen klimaatverandering. Het heeft betrekking op vervoers-, energie- en waterinfrastructuur, aangezien deze allemaal belangrijke gemeenschappelijke kenmerken hebben: zij zijn kapitaalintensief, langlevend en van elkaar afhankelijk in alle sectoren. Het document bevat recente ervaringen met overheidsoptreden in sommige OESO-landen.

Het document identificeert vier prioritaire gebieden voor de actie van nationale regeringen ter ondersteuning van de veerkracht van infrastructuur: (1) de verstrekking van informatie en coördinatie binnen en tussen sectoren te ondersteunen, en met name ervoor te zorgen dat de belangrijkste belanghebbenden (d.w.z. openbare nutsbedrijven, beroepsverenigingen en regelgevers) over voldoende capaciteit beschikken om klimaatprognoses te gebruiken; (2) ervoor te zorgen dat klimaatrisico's naar behoren worden verantwoord in overheidsinvesteringen en transparant worden verdeeld tussen publieke en private partners in contractuele overeenkomsten; (3) het beleid inzake ruimtelijke ordening, technische normen en economisch beleid en economische regelgeving op elkaar af te stemmen ter ondersteuning van de veerkracht van infrastructuur, en (4) het profiel van de bekendmaking van klimaatrisico’s door relevante belanghebbenden, met inbegrip van financiële belanghebbenden, te verhogen en initiatieven voor transparantie te ondersteunen.

In het werkdocument wordt benadrukt dat verdere inspanningen moeten worden geleverd om de doeltreffendheid van de maatregelen van regeringen te monitoren en te evalueren, en om het wederzijds leren tussen landen uit te breiden. In het document wordt ook gewezen op enkele belangrijke resterende kwesties voor actie, met betrekking tot 1) de kosten, baten en doeltreffendheid van beleids- en regelgevingshefbomen, met inbegrip van ruimtelijke ordening, 2) de analyse van PPP-kaders en -contracten om inzicht te krijgen in hun bijdrage aan het opbouwen van veerkracht, en 3) de herziening van investeringspraktijken en klimaatrisicoscreeningstests door financiële instellingen.