Ecosysteemgebaseerde benaderingen van adaptatie en mitigatie – voorbeelden van goede praktijken en geleerde lessen in Europa

Dit verslag documenteert en analyseert voorbeelden van goede praktijken van op ecosystemen gebaseerde benaderingen van mitigatie van en aanpassing aan de klimaatverandering in Europa. Ecosysteemgebaseerde benaderingen van mitigatie (EBM) worden gedefinieerd als het gebruik van ecosystemen voor hun koolstofopslag- en -vastleggingsdienst om de mitigatie van klimaatverandering te ondersteunen. Ecosysteemgebaseerde benaderingen van aanpassing (EBA) worden gedefinieerd als het gebruik van biodiversiteit en ecosysteemdiensten als onderdeel van een algemene aanpassingsstrategie om mensen te helpen zich aan te passen aan de negatieve gevolgen van klimaatverandering; deze benaderingen kunnen duurzaam beheer, behoud en herstel van ecosystemen omvatten, als onderdeel van een algemene aanpassingsstrategie die rekening houdt met de vele sociale, economische en culturele nevenvoordelen voor lokale gemeenschappen.

Deze studie omvatte 101 casestudy's: 13 zijn EBM, 49 zijn EBA en 39 zijn afkomstig van aanpassing op het gebied van natuurbehoud (waarvan negen werden gebruikt om EBA te informeren), die meer dan 17 Europese landen bestrijken (sommige projecten waren regionaal).

Uit de evaluatie van al deze projecten is gebleken dat ecosysteemgerichte benaderingen van aanpassing en mitigatie naast aanpassing of mitigatie een aantal ecologische, sociale en economische voordelen opleveren. Veel van de EBA-benaderingen dragen ook bij aan het EBM en omgekeerd. Ondanks deze voordelen bleek uit de studies dat er een aantal belemmeringen zijn voor de invoering van EBA- en EBM-benaderingen. De drie belangrijkste belemmeringen zijn: de behoefte aan aanzienlijk land, verzet van gemeenschappen en gebrek aan financiering.