Wereldwijde langetermijnobservaties van kusterosie en -aangroei

Veranderingen in de morfologie van kustgebieden hebben grote gevolgen voor de duurzaamheid van kustgemeenschappen, -structuren en -ecosystemen. Hoewel kusten op veel plaatsen lokaal worden gemonitord, blijft het een uitdaging om langetermijnveranderingen op wereldwijde schaal te begrijpen. In dit artikel wordt een globale en consistente evaluatie van de morfodynamica van de kust over een periode van 32 jaar (1984-2015) gepresenteerd op basis van satellietwaarnemingen. Landverliezen en -winsten werden geschat door de veranderingen in de aanwezigheid van water langs meer dan 2 miljoen virtuele transecten. We zien dat het totale oppervlak van geërodeerd land ongeveer 28.000 km2 bedraagt, tweemaal het oppervlak van gewonnen land, en dat de omvang van erosie en aangroei vaak in de orde van grootte van km ligt. Antropogene factoren komen duidelijk naar voren als de dominante motor van verandering, zowel als geplande exploitatie van kusthulpbronnen, zoals de bouw van kuststructuren, als als onvoorziene neveneffecten van menselijke activiteiten, bijvoorbeeld de aanleg van dammen, irrigatiesystemen en structuren die de stroom van sedimenten wijzigen, of het opruimen van kustecosystemen, zoals mangrovebossen. Een andere belangrijke oorzaak is het optreden van natuurrampen zoals tsunami's en extreme stormen. De waargenomen wereldwijde trend in kusterosie zou kunnen worden versterkt door de stijging van het zeeniveau en frequentere extreme gebeurtenissen onder een veranderend klimaat.