Institutionalisering van de financiering voor aanpassing aan de klimaatverandering in het kader van het UNFCCC en daarbuiten: Zou er een adaptatie-"markt" kunnen ontstaan?

Er ontstaat een nieuwe institutionele architectuur voor de financiering van de aanpassing aan de klimaatverandering, waarbij het UNFCCC-aanpassingsfonds nu operationeel is en de dialoog over regelingen voor de periode na 2012 aan de gang is. Sommige donorlanden zijn ook begonnen officiële ontwikkelingshulp (ODA) te kanaliseren via aangewezen aanpassingsfondsen. Dit document onderzoekt hoe adaptatiefinanciering wordt geïnstitutionaliseerd en onderzoekt of er een adaptatiemarkt kan ontstaan, vergelijkbaar met de ontwikkeling van koolstofmarkten, met adaptatieprojecten die als grondstoffen worden verhandeld. De kernvraag is of een dergelijk veelzijdig, plaatselijk gecontextualiseerd fenomeen als adaptatie kan worden omgezet in een uniform en gestandaardiseerd product, met meetbare resultaten en voordelen waar “kopers” aanspraak op kunnen maken. Het artikel onderzoekt twee manieren om aanpassing te commodificeren: aandacht voor adaptatievoordelen – de meest voor de hand liggende parallel met koolstofmarkten – of de handel in kredieten voor de besteding van adaptatiefondsen. Er is ook behoefte aan meer onderzoek naar mogelijke nieuwe motieven voor het verstrekken van aanpassingsfinanciering, zoals indirecte economische, politieke, strategische of veiligheidsvoordelen. Tot slot is het belangrijk om de verdeling van adaptatiefinanciering over landen, sectoren en gemeenschappen te bestuderen om te zien of er bronnen van vooringenomenheid zijn in instellingen en in de fuserende professionele industrie.