Investeringen mobiliseren in koolstofarme, klimaatbestendige infrastructuur

Dit document behandelt verschillende brede kwesties voor overheden die gericht zijn op het aanmoedigen van investeringen van de particuliere sector in koolstofarme klimaatbestendige (LCR) infrastructuur, zowel in ontwikkelde als in ontwikkelingslanden. LCR-infrastructuur wordt gedefinieerd, waarbij de onderlinge afhankelijkheden tussen infrastructuursystemen worden erkend, en de mogelijkheden om de aanpassing aan en mitigatie van klimaatverandering tegelijkertijd aan te pakken in nationale strategische infrastructuurplannen. Overheden kunnen particuliere investeringen in LCR-infrastructuur aanmoedigen door het risico-rendementsprofiel van projecten te verbeteren. Het document bevat een rangschikking van de belangrijkste risico’s bij de financiering van LCR-projecten, waaruit blijkt dat beleidsrisico’s (of overheidsrisico’s) tot de hoogste behoren. Het potentieel om LCR-infrastructuur te financieren in landen met een laag inkomen is een uitdaging vanwege basisbankdiensten, een gebrek aan niet-bancaire financiële diensten, een zwakke risicobeheercapaciteit en een beperkte beschikbaarheid van langetermijnfinanciering. Op basis van de werkzaamheden van de OESO op het gebied van de watersector worden in het document financieringsmechanismen beoordeeld die bijdragen tot een betere toegang tot commerciële banken, obligatiefinanciering, projectfinanciering en aandelenfinanciering in ontwikkelingslanden. Groene obligaties zijn een voorbeeld van een financieringsmechanisme met een groot potentieel voor LCR-infrastructuur in ontwikkelde landen, maar ondersteunend overheidsbeleid is vereist. Het document sluit af met het overwegen van governanceregelingen die particuliere betrokkenheid bij investeringen in LCR-infrastructuur, met inbegrip van publiek-private partnerschappen (PPP’s), mogelijk kunnen maken en veiligstellen.