Waargenomen sneeuwhoogtetrends in de Europese Alpen: 1971 tot 2019

De Europese Alpen strekken zich uit over een reeks klimaatzones die de ruimtelijke spreiding van sneeuw beïnvloeden. Eerdere analyses van stationwaarnemingen van sneeuw beperkten zich tot regionale analyses. Hier presenteren we een alpine-brede analyse van de sneeuwdiepte uit zes Alpenlanden – Oostenrijk, Frankrijk, Duitsland, Italië, Slovenië en Zwitserland – waaronder in totaal meer dan 2000 stations, waarvan er meer dan 800 werden gebruikt voor de trendbeoordeling. Met behulp van een analyse van de belangrijkste componenten en k-betekentclustering, identificeerden we vijf hoofdmodi van variabiliteit en vijf regio's die overeenkomen met de klimaatforceringszones: noord- en hoogalpiene, noordoost, noordwest, zuidoost en zuid- en hoogalpiene. Lineaire trends van maandelijkse gemiddelde sneeuwdiepte tussen 1971 en 2019 toonden dalingen in sneeuwdiepte voor de meeste stations van november tot mei. De gemiddelde trend onder alle stations voor seizoensgebonden (november-mei) gemiddelde sneeuwdiepte was -8,4 % per decennium, voor seizoensgebonden maximale sneeuwdiepte -5,6 % per decennium, en voor seizoensgebonden sneeuwbedekking - 5,6 % per decennium. Sterkere en significantere trends werden waargenomen voor perioden en hoogtes waarin de overgang van sneeuw naar sneeuwvrij plaatsvindt, wat consistent is met een verbeterde albedo-feedback. Bovendien verschilden de regionale trends aanzienlijk op dezelfde hoogte, wat het idee van het generaliseren van resultaten van de ene regio naar de andere of naar de hele Alpen uitdaagt. Deze studie presenteert een analyse van stationssneeuwdieptereeksen met de meest uitgebreide ruimtelijke dekking in de Europese Alpen tot nu toe.