Oplossen van het effect van klimaatverandering op vispopulaties

Dit artikel ontwikkelt een raamwerk voor de studie van het klimaat op vispopulaties op basis van de eerste principes van fysiologie, ecologie en beschikbare waarnemingen. Milieuvariabelen en oceanografische kenmerken die relevant zijn voor vissen en die waarschijnlijk door de klimaatverandering zullen worden beïnvloed, worden geëvalueerd. Werkhypothesen zijn afgeleid van de verschillen in de verwachte respons van verschillende soortengroepen. Een overzicht van gepubliceerde gegevens over vissoorten in het noordoostelijke deel van de Atlantische Oceaan die verschillende biogeografische affiniteiten, habitats en lichaamsgrootte vertegenwoordigen, ondersteunt de hypothese dat de opwarming van de aarde resulteert in een verschuiving in overvloed en verspreiding (in patronen van voorkomen met breedtegraad en diepte) van vissoorten. Pelagische soorten vertonen duidelijke veranderingen in seizoensgebonden migratiepatronen die verband houden met door het klimaat veroorzaakte veranderingen in de productiviteit van zoöplankton. Lusitaanse soorten zijn de afgelopen decennia toegenomen (sprot, ansjovis en horsmakreel), vooral aan de noordelijke grens van hun verspreidingsgebieden, terwijl boreale soorten afnamen aan de zuidelijke grens van hun verspreidingsgebied (kabeljauw en schol), maar toenamen aan de noordelijke grens (kabeljauw). Hoewel de onderliggende mechanismen onzeker blijven, wijzen de beschikbare gegevens erop dat klimaatgerelateerde veranderingen in het rekruteringssucces het belangrijkste proces zijn, als gevolg van een hogere productie of overleving in het pelagische ei- of larvale stadium, of als gevolg van veranderingen in de kwaliteit/kwantiteit van kraamhabitats.