Herziening van indicatorkaders ter ondersteuning van stedelijke planning voor veerkracht en gezondheid

Volksgezondheid en de verbanden met stadsplanning, risicobeheer, natuurlijk kapitaal en de gebouwde omgeving van steden zijn de afgelopen jaren relevanter dan ooit. Naarmate Europa steeds stedelijker wordt, wordt het geconfronteerd met nieuwe gezondheidsgerelateerde uitdagingen als gevolg van vele factoren, waaronder demografische veranderingen, migratiedynamiek, economische groei, milieudruk, klimaatnoodtoestand en de recente COVID-19-crisis. Dit brede scala aan gezondheidsrisicofactoren en interne druk maakt stedelijke systemen fragiel, met negatieve gevolgen voor de levenskwaliteit en het welzijn van de burgers.

Deze studie evalueert de relevantie en toepasbaarheid van bestaande stedelijke indicatoren voor het bouwen van veerkrachtigere en gezondere steden door middel van stadsplanning. Om een meer holistisch perspectief op stedelijke gezondheidsrisico’s te bieden, wordt het concept “stedelijke veerkracht” gebruikt als een nieuwe manier om steden te plannen om niet alleen schokken, maar ook spanningen en uitdagingen te voorkomen, zich erop voor te bereiden, te beperken en zich eraan aan te passen, met als doel veerkracht op te bouwen door betere informatieverzameling, beleidsmaatregelen, plannen en initiatieven. Aangezien indicatoren en gegevens van cruciaal belang zijn voor de beoordeling en het beheer van stedelijke gezondheidsrisico’s, aangezien zij essentiële empirisch onderbouwde informatie bieden die de besluitvorming en het nemen van maatregelen vergemakkelijkt, worden in deze studie verschillende vragen behandeld: Zijn er bestaande kaders voor indicatoren ter beoordeling van de huidige systemische kwetsbaarheden in steden met betrekking tot stedelijke planning, veerkracht en gezondheid? Zijn ze een afspiegeling van stedelijke trends en hun verband met gezondheidsrisico's? Kunnen zij lokale actoren helpen bij het vaststellen van prioritaire actiegebieden en richtsnoeren verstrekken over hoe de stedelijke planning en paraatheid kunnen worden verbeterd om de gezondheid en veerkracht te verbeteren?

De analyse richt zich op zes kaders, geselecteerd voor beoordeling op basis van hun relevantie voor het onderwerp en de schaal, politieke en regionale betekenis, publieke beschikbaarheid en verscheidenheid: de indicatoren voor de duurzameontwikkelingsdoelstelling (SDG) (met inbegrip van verbanden met het kader van Sendai en de Overeenkomst van Parijs); het monitoringkader voor de nieuwe stedelijke agenda en de bijbehorende indicatoren; de Disaster Resilience Scorecard for Cities van het Bureau van de Verenigde Naties voor rampenrisicovermindering (UNDRR) en het bijbehorende addendum inzake de veerkracht van het volksgezondheidssysteem; de indicatoren van de Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling (OESO) voor veerkrachtige steden; de vragenlijst over het risicosysteem; Denk aan de ThinkHazard! tool.

De beoordelingsaanpak is systemisch en analyseert de relatie tussen indicatoren en:

• de huidige toestand van het stedelijk milieu – dit brengt bestaande kwetsbaarheden en prioritaire gebieden in kaart; en
• risicogerichte stadsplanning en -interventies van de stad – dit geeft een idee van hoe steden zich voorbereiden op en/ofde gevolgen van gevaren beperken.
  

Een secundaire analyse onderzoekt de mogelijkheden voor lokale implementatie van elk kader.