Aanzienlijke opwarming van Centraal-Europese bergrivieren onder klimaatverandering

Waterlichamen over de hele wereld zijn momenteel aan het opwarmen met ongekende snelheden sinds de waarnemingen begonnen, maar de opwarming vindt zeer variabel plaats in ecoregio's. Tot nu toe werd verwacht dat bergrivieren een verzwakte opwarming zouden ervaren als gevolg van koud waterinput van sneeuw of ijs. De luchttemperaturen in berggebieden stijgen echter sneller dan het wereldwijde gemiddelde en daarom worden opwarmingseffecten verwacht voor koude rivierecosystemen. Bij de ontleding van multidecadale watertemperatuurgegevens van twee Centraal-Europese bergrivieren met een verschillend lozings- en waterbronregime werden bij dit werk tot dusver niet-gerapporteerde a) opwarmingstrends op lange termijn vastgesteld (met van de riviergrootte afhankelijke percentages tussen +0,24 en +0,44 °C decennium⁻¹); maar ook b) seizoensverschuivingen waarbij beide rivieren niet alleen in de zomer, maar ook in de wintermaanden opwarmen (d.w.z. tot +0,52 °C decennium⁻¹ in november); c) aanzienlijk stijgende minimum- en maximumtemperaturen (bv. temperaturen in een grotere rivier bereiken sinds 1996 geen vriespunt meer en de maximumtemperaturen stegen met snelheden tussen +0,4 en +0,7 °C tien jaar^-1); en d) een uitbreiding van warmwaterperioden in de afgelopen decennia in deze ecosystemen. De resultaten van het rapport tonen een substantieel opwarmingseffect van bergrivieren met significante maandspecifieke opwarmingssnelheden, niet alleen tijdens de zomer, maar ook in de winter, wat suggereert dat de fenologie van bergrivieren blijft veranderen met de aanhoudende atmosferische opwarming. Bovendien toont dit werk aan dat, afgezien van een algemene opwarming, ook seizoensverschuivingen, veranderingen in extreme temperaturen en toenemende warme perioden een rol zullen spelen voor ecologische componenten van bergrivieren en in aanmerking moeten worden genomen bij beoordelingen van klimaatverandering en mitigatiebeheer.