Som van delen – De toewijzingen van het Groen Klimaatfonds optellen tot de ambitie ervan

In 2010 richtten de partijen bij het Raamverdrag van de Verenigde Naties inzake klimaatverandering het Green Climate Fund (GCF) op in de hoop dat het het belangrijkste wereldwijde fonds voor financiering van klimaatverandering in ontwikkelingslanden zou worden. Door middel van gerichte financiële steun wil het GCF landen helpen bij het ontwikkelen en uitvoeren van emissiearme, klimaatbestendige ontwikkelingsstrategieën die de oorzaken en gevolgen van klimaatverandering aanpakken. De omvang van de bijdrage van het GCF aan de doelstellingen inzake klimaatverandering zal voor een groot deel afhangen van de wijze waarop zijn middelen worden toegewezen. De raad van bestuur van het GCF moet nu echter meer gedetailleerde regels ontwikkelen om deze beginselen en richtsnoeren te operationaliseren door middel van een formeel toewijzingssysteem. Daarbij kan het GCF-bestuur putten uit de ervaring van andere milieu- en ontwikkelingsfondsen, die nuttige inzichten bieden over fondstoewijzingssystemen. Het World Resources Institute (WRI) heeft de toewijzingssystemen van 15 fondsen met een reeks thematische aandachtspunten onderzocht om te begrijpen hoe hun toewijzingsproces het GCF-toewijzingssysteem zou kunnen informeren. Door de operationele documenten van deze 15 fondsen te beoordelen en personeel van het fonds te interviewen, heeft het WRI twee essentiële elementen van alle toewijzingsbesluiten geïdentificeerd: een welomschreven besluitvormingsproces en criteria en indicatoren die de besluitvorming ondersteunen.

De resultaten kunnen ook worden gebruikt voor de ontwikkeling van een soortgelijk fonds in EU-verband.