Naar klimaatveerkracht in het visserijbeheer

Het wordt steeds duidelijker dat klimaatverandering aanzienlijke gevolgen heeft voor mariene ecosystemen en afhankelijke visserijen. Toch is het vertalen van klimaatwetenschap in managementacties en -beleid een voortdurende uitdaging. Met name vier aspecten hebben de uitvoering van klimaatveerkrachtig beheer in de war gebracht: (i) regionale beheersinstrumenten zijn mogelijk niet goed geschikt voor het beheer van dezelfde systemen in het kader van klimaatverandering, (ii) individueel beheersbeleid en klimaatonderzoeksstudies zijn vaak impliciet gericht op ruimtelijk-temporele schalen die zelden op elkaar zijn afgestemd, (iii) beheersbenaderingen integreren zelden op verschillende ruimtelijk-temporele schalen en zijn daarom slecht aangepast aan unidirectionele veranderingen en extreme gebeurtenissen, en (iv) uitdagingen bij het modelleren van sociaal-economische gevolgen van klimaatverandering belemmeren prognoses van cumulatieve kosten voor de samenleving, verhullen adaptieve limieten en hebben uiteindelijk gevolgen voor beoordelingen van klimaatrisico en beheersafwegingen. Het aanpakken van milieuveranderingen bevordert adaptieve en dynamische beheersbenaderingen, terwijl het aanpakken van veranderende sociaal-economische en politieke omstandigheden de voorkeur geeft aan vaste langetermijnmaatregelen; het gezamenlijk overwegen van beide vereist een combinatie van dynamisch-adaptief-vaste benaderingen. Er wordt een kader geschetst om klimaatresponsieve instrumenten te integreren in een uniforme klimaatveerkrachtige managementbenadering met behulp van geneste dynamisch-adaptief-vaste managementportfolio's die de effectiviteit en efficiëntie van het management verbeteren. Deze aanpak kan helpen toekomstige conflicten tussen de winnings- en instandhoudingsdoelstellingen van mariene hulpbronnen te verminderen door een meer expliciete karakterisering van de afwegingen tussen beheer en identificatie van sociale en ecologische omslagpunten.