Transnationale instandhouding om te anticiperen op toekomstige plantenverschuivingen in Europa

Om het biodiversiteitskader van de COP15 in de Europese Unie (EU) te halen, is een van de doelstellingen om tegen 2030 30 % van het land te beschermen door middel van een veerkrachtig transnationaal instandhoudingsnetwerk. De Europese Alpen zijn een belangrijk knooppunt van dit netwerk dat enkele van de meest uitgestrekte natuurgebieden en biodiversiteitshotspots in Europa herbergt. Hier beoordelen we de robuustheid van het huidige Europese reservenetwerk om de flora van de Europese Alpen tegen 2080 te beschermen met behulp van semimechanische simulaties. We benadrukken eerst dat het huidige netwerk sterke aanpassingen nodig heeft, omdat het niet zowel biodiversiteitspatronen als onze instandhoudingssimulaties vastlegt. Over het algemeen voorspellen we een sterke verschuiving in de instandhoudingsbehoefte door de tijd heen langs breedtegraden en van lagere naar hogere hoogten als planten omhoog migreren en hun distributie verkleinen. Terwijl de soorten, eigenschappen en evolutionaire diversiteit toenemen, kan migratie ook een bedreiging vormen voor 70% van de aanwezige flora. In het licht van de wereldwijde veranderingen zal het toekomstige Europese reservenetwerk moeten zorgen voor sterke hoogte- en breedteverbindingen om de veelzijdige biodiversiteit over de nationale grenzen heen complementair te beschermen.