Stedelijke planning voor gezondheid – ervaringen met het opbouwen van veerkracht in 12 steden

Noodsituaties kunnen transformerende ervaringen worden voor steden: een kans om te heroverwegen, opnieuw te plannen en opnieuw op te bouwen, en aan te dringen op veranderingen die hen gezonder, duurzamer, rechtvaardiger en veerkrachtiger kunnen maken. Teruggaan naar “normaal” is misschien niet goed genoeg – in plaats daarvan moeten steden streven naar een betere stedelijke toekomst. Dit rapport presenteert de resultaten van een reeks interviews met steden in de Europese regio van de WHO, die tot doel hadden lokale inzichten te verzamelen over hoe prioriteiten kunnen worden gesteld om veerkrachtiger te worden en zich voor te bereiden op (of te reageren op) milieu- en gezondheidscrises. Er werden interviews gehouden met vertegenwoordigers van lokale overheden die betrokken waren bij stedelijke planning, milieu of gezondheidsgebieden. Zij richtten zich op de manier waarop de steden stedelijke planning en infrastructuurontwerp hadden benaderd als reactie op specifieke rampen – of op een preventieve manier voor toekomstige rampen – en hoe deze inspanningen konden bijdragen tot een gezondere, duurzamere stedelijke toekomst.

In totaal werden 12 casestudysteden in 11 landen in de Europese regio van de WHO geïnterviewd met behulp van een vooraf verzonden vragenlijst. Het ging om drie kleine (<100 000 burgers), vijf middelgrote (100 000-500 000 burgers) en vier grote steden (>500 000 burgers). Tien daarvan hadden het afgelopen decennium ten minste één noodsituatie meegemaakt, waaronder grote overstromingen, bosbranden, aardbevingen, orkanen, industriële ongevallen, stroomuitval, hittegolven en sneeuwstormen. Verschillende steden hebben tegelijkertijd meerdere rampen meegemaakt, een trend die zich in de toekomst waarschijnlijk zal voortzetten. Deze gebeurtenissen veroorzaakten een breed scala aan effecten, waaronder aanzienlijke gevolgen voor de gezondheid. Thematische analyse werd toegepast op interviewuittreksels om gemeenschappelijke onderwerpen, ideeën en patronen te identificeren.

Paraatheid voor noodsituaties is een essentieel onderdeel van het opbouwen van de veerkracht van gezondheidsstelsels en andere systemen, en een centraal onderdeel van kaders voor het beheer van noodsituaties. De interviewuittreksels werden daarom geanalyseerd aan de hand van vier afzonderlijke, maar onderling verbonden fasen van kaders voor het beheer van noodsituaties. Deze omvatten twee fasen die plaatsvinden tijdens en na een noodsituatie (respons en herstel) en twee die moeten worden uitgevoerd vóór een nieuwe noodstaking (mitigatie en paraatheid).

Uit de resultaten van het interview kwamen enkele belangrijke factoren voor herstel na de gebeurtenis naar voren, waaronder toegang tot financiële middelen en noodbudgetten, verzekeringsdekking, flexibiliteit in lokale toeleverings- en distributieketens en sociaal bewustzijn van de verschillende blootstellingen en gezondheidsrisico's van de omgeving. Daarnaast schetsten de interviews een aantal factoren bij het opbouwen van veerkracht die van cruciaal belang zijn voor een volledig en snel herstel, waaronder langetermijninvesteringen in kritieke infrastructuur, het transformeren van het economische model om meer te vertrouwen op duurzame en groene industrieën en controle over de ontwikkelingsdruk.