Zarządzanie incydentami powodziowymi – ramy na rzecz poprawy (FIM FRAME)

Polityka zarządzania ryzykiem powodziowym znacznie ewoluowała w różnych krajach europejskich w ciągu ostatnich dwóch dekad. Obecnie powszechnie uznaje się, że zagrożenia powodziowego nie można całkowicie wyeliminować za pomocą środków strukturalnych (np. zapory, nasypy powodziowe, zwiększenie transportu rzek). Paradygmat prób jak największego zmniejszenia ryzyka powodziowego za pomocą środków strukturalnych był stopniowo wyprzedzany przez bardziej całościowe podejście do zarządzania ryzykiem powodziowym. Zarządzanie ryzykiem resztkowym stało się priorytetem dla zagrożeń naturalnych, takich jak powodzie. Ta zmiana paradygmatu stanowi tło dla planów zarządzania ryzykiem powodziowym wymaganych w ramach dyrektywy 2007/60/WE w sprawie oceny ryzyka powodziowego i zarządzania nim, znanego jako dyrektywa powodziowa. Te plany zarządzania ryzykiem powodziowym obejmują plany zarządzania zdarzeniami i stanowią podstawę proponowanych strategii łagodzenia powodzi. W wielu częściach Europy prace nad zarządzaniem incydentami powodziowymi zazwyczaj koncentrowały się na badaniach przeprowadzonych po wydarzeniach po wydarzeniach ekstremalnych, które skupiały się na aspektach ludzkich i organizacyjnych. Prace miały przede wszystkim na celu zidentyfikowanie warunków, które w danej sytuacji doprowadziły do skutecznej reakcji na powódź lub, wręcz przeciwnie, na katastrofę. Prace te wyraźnie pokazały, między innymi, konieczność przygotowania i potrzebę udoskonalenia planów zarządzania powodziami. Aspekty bardziej techniczne związane z zakresem i treścią tych planów, a także z narzędziami technicznymi niezbędnymi do ich udoskonalenia nie były badane do tej pory. Cele proponowanych badań można podsumować w następujący sposób: — ocena skuteczności i solidności próby obecnych planów zarządzania powodziami w Zjednoczonym Królestwie, Niderlandach i Francji oraz ocena metod, za pomocą których plany te mogą zostać ulepszone. Zasady teorii zarządzania informacjami zapewnią ogólne ramy oceny wspierające to porównanie – w celu oceny obecnych narzędzi i systemów technicznych, które są wykorzystywane do planowania zarządzania zdarzeniami powodziowymi oraz zdolności tych narzędzi do wspierania przyszłego planowania w sytuacjach powodziowych w celu zmniejszenia ryzyka resztkowego (tj. przede wszystkim utraty życia) – w celu ustalenia, w jaki sposób obecnie dostępne narzędzia (np. wytyczne, modele) mogą być wykorzystywane do poprawy planów zarządzania kryzysowego powodzi oraz czy istnieją luki w dostępnych narzędziach – w celu zapewnienia ram, dzięki którym można usprawnić zarządzanie incydentami powodziowymi, które zostaną przetestowane w szeregu analiz przypadków.