Inteligentne przyrody miasta na 2 morzach (Nature Smart Cities)

Istnieje wyraźna luka w wiedzy dla władz lokalnych, która uniemożliwia im wdrażanie zielonej infrastruktury w skali umożliwiającej krajobrazom miejskim dostosowanie się do przyszłych skutków zmiany klimatu i budowanie bardziej zrównoważonych społeczności. Miasta i miasteczka nie inwestują w oznaczenia geograficzne, a narzędzia wyceny służące uzasadnieniu oznaczeń geograficznych ze względów gospodarczych, społecznych, kulturowych i środowiskowych po prostu nie są wykorzystywane przez władze lokalne, które zamiast tego polegają na dotacjach unijnych i krajowych lub realizują projekty dotyczące oznaczeń geograficznych w sposób „jednorazowy”. Wyjątkiem są stolice/większe miasta (populacje > 550 000 ok.), które mają dostęp do większej ilości środków finansowych i zasobów niż mniejsze obszary miejskie. Narzędzia wyceny dla oznaczeń geograficznych nie są wykorzystywane, a władze lokalne nie mają możliwości właściwego rozliczania bezpośrednich korzyści pieniężnych wynikających z GI. Las musi mieć możliwość przezwyciężenia barier rynkowych w korzystaniu z własnego finansowania miejskiego w celu finansowania inwestycji związanych ze zmianą klimatu i odstąpienia od uzależnienia od dotacji.

Celem projektu jest umożliwienie władzom lokalnym na obszarze 2 mórz wykorzystania własnych środków finansowych „miasta” na finansowanie programów inwestycyjnych w zakresie zielonej infrastruktury klimatycznej, zmniejszenie i wyeliminowanie uzależnienia od dotacji na finansowanie projektów oznaczeń geograficznych w miastach i miasteczkach. Ma on na celu uwzględnienie metody samofinansowania dla władz lokalnych w celu finansowania projektów oznaczeń geograficznych poprzez wykazanie, że mogą one przyczynić się do uzyskania dodatniego zysku netto w dolnej linii LA. Projekt umożliwia większe inwestycje na rzecz przystosowania się do zmiany klimatu poprzez pokazanie, w jaki sposób władze lokalne mogą uzyskać bezpośrednie i „pieniężne” korzyści dzięki inwestycjom w dziedzinie klimatu, przy jednoczesnym korzystaniu z pośrednich i niepieniężnych korzyści – wartości dodanej zielonej infrastruktury (społecznej, wspólnotowej, środowiskowej).

Głównym rezultatem jest model biznesowy, który pozwala władzom lokalnym na 2 morzach zrozumieć, w jaki sposób mogą one samodzielnie finansować inwestycje związane z klimatem i zmniejszyć zależność od dotacji w celu budowania odporności na zmianę klimatu w ich miastach.