Przystosowanie się do zmiany klimatu w żegludze śródlądowej

Jest to rozprawa doktorska ukończona w 2009 roku. Zawiera odpowiedzi na 5 pytań badawczych, z których dwa są istotne dla przystosowania się do zmiany klimatu: (1) Jaki jest wpływ zmiany klimatu na ceny żeglugi śródlądowej na obszarze Renu, a co za tym idzie, jaki jest jej wpływ na dobrobyt społeczny? (2) Jaki jest wpływ zmiany klimatu na podział modalny w rejonie Renu?

Pierwsze pytanie badawcze znajduje się w rozdziale 2. W tym rozdziale skupiono się na rynku Renu, który jest najbardziej dotknięty niskim poziomem wody, w Kaub, niemieckim mieście nad Renem. Wszystkie statki śródlądowe, które przejeżdżają przez Kaub, są ograniczone pod względem współczynnika obciążenia, gdy poziom wody w tym miejscu wynosi poniżej 260 cm. Analiza regresji pokazuje, że cena transportu za tonę może wzrosnąć o 74 % przy skrajnie niskim poziomie wody dla przeciętnego statku. W przypadku większych statków cena transportu za tonę wzrasta jeszcze bardziej. W średnim roku (w latach 1987-2004) roczna strata dobrobytu spowodowana niskim poziomem wody na rynku Renu związanego z Kaub wynosi 28 mln EUR. Poszerzenie szacunków o łączny rynek Renu, straty socjalne wynoszą 227 mln EUR.

Drugie pytanie badawcze znajduje się w rozdziale 3. W sprawozdaniu zbadano, w jakim stopniu szacunkowe wyższe ceny żeglugi śródlądowej w rozdziale 2 skutkują przeniesieniem ładunku do innych rodzajów transportu. Model pokazuje, w jaki sposób roczne przepływy transportowe na rynku Renu związanego z Kaub dostosowują się do scenariuszy, które reprezentują rok w ramach dwóch najbardziej ekstremalnych scenariuszy klimatycznych w porównaniu ze scenariuszem referencyjnym, który zakłada rok w obecnych warunkach klimatycznych. Wyniki pokazują, że popyt na śródlądowy transport wodny (mierzony w tonach) spada odpowiednio o 5,4 i 2,3 % w najbardziej ekstremalnych i najbardziej ekstremalnych scenariuszach klimatycznych. Tony utracone przez śródlądowe drogi wodne są przenoszone na drogi i koleje.